جنبش دانشجويى ايران و رسالتها
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص

جنبش دانشجويى ايران و رسالتها - سلطانزاده، منصور - الصفحة ٩٤

وقت ايران، چنين بيان مى‌كند «ما هرگز باور نمى‌كرديم ايران در آستانه يك انقلاب قرار داشته باشد».[١]

امام فرمودند: «من احساس مى‌كنم كه بسيارى از مسائل بود كه بدون اينكه ما بفهميم انجام مى‌گرفت. اين جور نبود كه ما نقشه‌اى كشيده باشيم براى اين كار و اين نبود جز اينكه خدا هدايت مى‌كرد».[٢]

«روبين وودكارلسون» نويسنده، خبرنگار و مفسّر سياسى و ادبى انگليسى، شخصيتى است كه آشنايى زيادى با اديان، مكاتب فلسفى، هنرى و سياسى دنيا دارد. وى با شخصيتهاى بزرگ سياسى، دينى و هنرى دنيا ملاقات و مصاحبه داشته است. كارلسون در زمان جنگ تحميلى به ايران مسافرت داشته و يك‌بار در جريان يكى از سخنرانيهاى امام براى مردم در حسينيه جماران، حضور داشته و بعد از سخنرانى، امام را از نزديك ملاقات كرده است. او كتابى در رابطه با امام و انقلاب اسلامى منتشركرده كه تحت عنوان «زيباترين تجربه من» به فارسى ترجمه شده است. وى در رابطه با شخصيت امام مى‌نويسد: «او يك انسان عادى نبود. در واقع از ميان تمام انسانهاى مقدس همچون دالائى‌لاما، راهبه‌هاى بودائى و متفكران هندى كه تاكنون ملاقات كرده بودم، هيچ كدام حضور گيرا و پرجذبه خمينى را نداشتند».[٣]

وى مى‌نويسد: «كارل يونگ چنانچه امروز زنده بود، احتمالًا يكى از معدود روشنفكران غربى بود كه نقش و انسجام آيت‌الله خمينى را درك مى‌كرد؛ زيرا يونگ از بيماريى كه به انسان در هنگام تلاش براى گسستن‌


[١] -پال هنت، كشيش‌هاى انگليسى در دوران انقلاب اسلامى، ص ٢٣.

[٢] -صحيفه نور، ج ١٩، ص ٢٥٨.

[٣] -در بستر دريا، ص ٩.