جنبش دانشجويى ايران و رسالتها - سلطانزاده، منصور - الصفحة ٩٣
سراسر جهان است و اين اعجاز جز به هدايت حق تعالى و عنايات خاصه ولىالله اعظم صورت نگرفته است».[١]
استاينلى ترنر، رئيس وقت سازمان سيا در مصاحبه با روزنامه السياسه كويت (١٦ دسامبر ١٩٨١) درخصوص وقوع انقلاب اسلامى ايران اظهار داشت: «سازمان سيا در پيشبينى دو مسأله شكست خورد. اول تشكّل تمامى گروههاى مخالف شاه تحت رهبرى يك رهبر ٧٥ ساله تبعيدى، دوم با وجود ارتش قوى توقع نداشتيم انقلاب به اين سرعت پيروز شود».[٢]
«هنرى كيسينجر» مشاور رئيسجمهور آمريكا در دهه ٧٠ ميلادى و يكى از سياستمداران برجسته آمريكا كه نقش تعيينكنندهاى در برنامهريزى سياستهاى آمريكا در زمان انقلاب داشت، اظهار داشت: «تصميمات او (امام) آن چنان رعدآسا بود كه مجال هر نوع تفكر و برنامهريزى را از سياستمداران و نظريهپردازان سياسى مىگرفت ... گويى او از جاى ديگر الهام مىگرفت».[٣]
هفتهنامه آبزورور چاپ لندن طى مقالهاى به قلم يكى از نويسندگان انگليسى نوشت: «غرب هرگز نفهميد كه چرا شاه سقوط كرد و چرا يك روحانى توانست كشورى را در تب انقلاب بيفكند».[٤]
«پال هنت» (Pal Hunt) كشيش انگليسى، كه در دوران انقلاب اسلامى (قبل از پيروزى انقلاب و بعد از آن) در اصفهان به سر مىبرد، به عنوان يكى از شهروندان غربى در خاطرات خود، تلقى خود را از شرايط
[١] -صحيفه امام، ج ١٧، ص ٤٤٢، تاريخ ١٤/ ٢/ ٦٢.
[٢]-« مصاحبه با ترنر»، روزنامه السياسه كويت، ١٦ دسامبر ١٩٨١.
[٣] -مجله سروش، ٢٠/ ١١/ ٨٠.
[٤] -محمد سپهرى، خورشيد بىغروب، ص ١٦٨.