درصد از جمعيت كشور، ٦٠% ثروت كشور را در دست دارد». وى اظهار داشت: «در آمريكا، اين مردم نيستند كه تصميم مى‌گيرند، بلكه شركتهاى بزرگ و سازمانهاى نظامى هستند كه مخارج تبليغات را مى‌پردازند».[١]

براساس گزارش واحد توسعه انسانى برنامه عمران سازمان ملل در سال ١٩٩٨ ميلادى: «هر كودكى كه در نيويورك و پاريس به دنيا مى‌آيد، در طول عمر خود، پنجاه برابر يك نوزاد متولد شده در يكى از كشورهاى در حال توسعه كالا مصرف مى‌نمايد».[٢]

«هانس اتومان»، رئيس گروه امدادى «نان براى دنيا» در بن آلمان با ارائه گزارشى اعلام كرد: «در حال حاضر ٦٧ ميليون كودك در جهان از كم وزنى رنج مى‌برند و علت مرگ ٥٥ درصد از ١٢ ميليون كودك زير ٥ سال در هر سال، گرسنگى و عدم دسترسى به تغذيه كافى است».[٣]

«حيروم بانديه»، مدير اداره تحليل و بررسى دفتر يونسكو در پاريس طى مقاله‌اى كه در روزنامه‌ها و مجلات بيشمارى در دنيا به چاپ رسيده است مى‌نويسد:

«در آستانه ورود به قرن بيستم و يكم، بيش از يك ميليارد و سيصد ميليون نفر از مردم جهان در شرايط فقر به سر مى‌برند و اين رقم هر روز رو به تزايد است. حتى كارشناسان اشاره مى‌كنند كه ممكن است رقم فوق به دو ميليارد نفر برسد. در عين حال بيش از هشتصد ميليون نفر از گرسنگى يا سوء تغذيه رنج مى‌برند ... و از سوى ديگر، دو ميليارد نفر از دستيابى به جريان برق محرومند». وى در ادامه مقاله خود، اضافه مى‌كند: «٣/ ٢

[١] -ميراحمدرضا حاجتى، عصر امام خمينى، ص ٢١٩.

[٢] -روزنامه كيهان، ٢٥/ ٦/ ٧٧.

[٣] -روزنامه قدس، ١٥/ ٥/ ٧٧.