با وجود ادامه بحران در تمدن غرب، پول و قدرت كمپانيهاى بزرگ سرمايه‌دارى است كه توانسته با تكيه بر انواع نقشه‌هاى اقتصادى، سياسى و فرهنگى، بر امور اكثر كشورهاى دنيا تسلط يابد. تمام نظريه‌هايى كه امپرياليسم حول محور توسعه سياسى و اقتصادى در جهان مطرح مى‌كند، در واقع در جهت اعمال سلطه سياسى و توسعه منافع سرمايه‌دارى و انباشت سرمايه در غرب صورت مى‌گيرد. همان‌گونه كه برنامه‌هايى كه از سوى آنان تحت پوشش توسعه فرهنگى در جهان ارائه شود نيز به‌منظور رواج فرهنگ غرب جهت تسلط بر امور كشورهاى دنيا صورت مى‌گيرد.

كارتلهاى بزرگ سرمايه‌دارى، كنترل بخش اعظم توليد جهانى مواد اوليه و كشاورزى را در اختيار دارند و كشورهاى متوسط و فقير ناگزيرند بخش عمده توليدات خود را به قيمت ارزان به آنها بفروشند (نفت يك نمونه از آن است). حدود ٣/ ٢ كل مواد اوليه توليد شده در جهان به كشورهاى توسعه يافته صادر مى‌شود.[١]

[١] -براى توضيح بيشتر، ر. ك. به: همايون الهى، ديكتاتورى كارتل‌ها.