آنان افكار انقلابى را از طريق انتقال به اعضاى خانواده و فاميل، ارتباط با مدارس و دانش‌آموزان، تماس با توده مردم، حضور و فعاليت در مساجد، ايراد سخنرانى و پخش اعلاميه، نوار و كتاب، كشاندن اعتراضات به سطح شهر و تظاهرات در خيابانها، به جامعه منتقل كردند.[٢]

علاوه بر طرح مباحث نظرى چگونگى تشكيل يك سيستم حكومتى اسلامى در سطح رهبران فكرى جنبش مذهبى در طى سالهاى مبارزه، انتشار كتاب «ولايت فقيه» امام خمينى كه در سطح وسيعى بين مردم توزيع شده بود، به‌همراه استقبال قشر تحصيل كرده و دانشجو از كتابهايى نظير «امت و امامت» دكتر شريعتى و ساير عوامل سياسى و فرهنگى اشاره شده، زمينه را براى مطرح كردن شعار حكومت اسلامى، در ميان مردم ايران فراهم كرد. به‌طورى‌كه در كنار ساير شعارهاى انقلاب، شعار حكومت اسلامى، به‌عنوان يكى از اصلى‌ترين شعارهاى مردم در تمامى تظاهرات تبديل شد.

در مجموع، عواملى از قبيل مذهبى بودن توده مردم، اعتماد مردم به روحانيت، ناكامى انديشه‌هاى چپ در جذب توده‌هاى انقلابى، انقلابى نبودن انديشه‌هاى ملى‌گرايانه، رواج مسائل ضداخلاقى در قالب برنامه‌هاى شاه جهت نوسازى و غربى‌شدن كشور و نيز پويا شدن مذهب موجب شد تا راديكاليسم مذهبى بر فضاى سياسى كشور حاكم گردد[٣] و زمينه پيروزى انقلاب اسلامى فراهم گردد.

[١] -همان، ص ١١٨.

[٢] -همان، ص ١١٩.

[٣] -همان، ص ٩٦.