ترس رژيم از گسترش افكار شريعتى باعث شد ساواك تلاش كند از طريق بستن حسينيه ارشاد و ممنوع كردن كتب، جزوات و نوارهاى سخنرانى وى در برابر نفوذ افكار و انديشه‌هاى شريعتى در بين دانشجويان مانع ايجاد كند. اما با بسته شدن حسينيه ارشاد و دستگيرى دكتر شريعتى، توجه به آثار وى بيشتر شد. ادبياتى كه دكتر شريعتى با بازخوانى واژه‌هاى كليدى مذهب تشيع و اسلام ارائه كرد، زمينه‌اى در ذهن مخاطبان به ويژه دانشجويان فراهم ساخت كه آنها را مستعد پذيرش رهبرى امام مى‌كرد.[١]

شريعتى با انقلابى و مبارزاتى كردن مذهب توانست بين دانشجويان و روحانيت مبارز، پيوند مستحكمى برقرار نمايد. اين پيوند نقش مؤثرى در پيروزى انقلاب داشت. مرگ ناگهانى و مشكوك دكتر شريعتى در لندن (٢٩ خرداد ١٣٥)، سوء ظن‌هاى زيادى را برانگيخت. از جمله اينكه شايد توسط ساواك به قتل رسيده باشد. و به اين ترتيب، توسط عده‌اى به عنوان شهيد تلقى گرديد.[٢]

مرگ دكتر شريعتى موجب توجه و انتشار بيشتر آثار وى در ميان جوانان و به‌خصوص دانشجويان شد و زمينه براى پذيرش اسلام به‌عنوان ايدئولوژى مبارزه و جهاد برضد طاغوت باز هم بيشتر شد.

با روى كار آمدن كارتر به عنوان رئيس‌جمهور آمريكا، از اوايل سال ٥٦ شعار «فضاى باز سياسى» در ايران مطرح‌شد. كارتر با شعار حقوق‌بشر سعى‌در تلطيف چهره خشن و تجاوزكارانه آمريكا داشت. وى سعى داشت اين كار را از طريق كوشش جهت تعديل جو شكنجه و اختناق و خشونت در

[١] -على‌اصغر قاسمى، پيشين، ص ١١٧.

[٢] -حامدالگار، به نقل از: سعيد زاهد، جنبشهاى اجتماعى معاصر ايران، ص ٢١١.