بعلاوه در روايتى بسيار جالب از امام جعفر صادق (ع) نقل شده است كه امام در رابطه با فلسفه تأخير در تحقق حكومت جهانى اسلام مى‌فرمايد: «اين امر- حكومت خاندان رسالت- تحقق نمى‌يابد مگر پس از گذشت زمانى كه طرفدارانِ انواع مكتبها و ايدئولوژى‌ها بر مردم حكومت كنند، تا هيچ گوينده‌اى نتواند بگويد كه اگر ما بر مردم حكومت مى‌كرديم، قسط و عدالت را در جامعه پياده مى‌نموديم. سپس حضرت قائم عليه‌السلام به حق و عدالت قيام مى‌كند».[٢]

چنين عجزى را امروز در اظهارات و نوشته‌هاى انديشمندان مختلف دنيا به‌كّرات مشاهده مى‌كنيم. «روژه گارودى»؛ فيلسوف مشهور و استاد دانشگاه سوربن فرانسه كه خود اسلام آورده، مى‌گويد: «قدرت برهان و روشنى حقايق اسلام و همسويى آنها با فطرت، اين آيين را به عنوان آيين جهانى بشر مطرح خواهد ساخت. به ويژه پس از شكست و ناكامى ايدئولوژيهاى سوسياليستى و كاپيتاليستى و امثال آنها كه مدعى ضمانتِ سعادت بشر بودند.»[٣] روزنامه آلمانى فرانكفورتر الگمانيه نيز مى‌نويسد: «پس از شكست مدلهاى غربى از ليبراليسم تا ماركسيسم بايد شاهد رنسانس‌اسلام بود».[٤]

[١] -عباس‌المدرسى، تمدن در عصر ظهور مهدى( ع)، ص ٦٧.

[٢] -محمدى رى‌شهرى، انقلاب جهانى مهدى( ع)، ص ٣٥؛ به نقل از: نعمانى، الغيبه.

[٣] -مير احمدرضا حاجتى، عصر امام خمينى، ص ٣٨٦؛ به نقل از: ماهنامه اهل البيت، چاپ لندن، شماره جمادى‌الاولى ١٤١٨.

[٤] -روزنامه جمهورى اسلامى، ٢٧/ ١١/ ٧٢.