مى‌گويد: «از ميان تمام اديان، دين اسلام است كه داراى حقيقت است و از ميان مذاهب گوناگون اسلام نيز، تنها مذهب تشيع مذهب حق است كه ثابت و استوار بوده و پايدار خواهد ماند».[١]

تعريف جديدى از قدرت‌

با توجه به قدرت و غلبه و سيطره غرب بر ابزارهاى تكنولوژيك، اعم از نظامى و ارتباطى همچون ماهواره و اينترنت و ...، آيا مى‌توان انتظار داشت در چنين فرايندى، اسلام قادر باشد نگرشها و ارزشهاى خود را در عرصه جهانى مطرح كند؟ در پاسخ بايد گفت كه با ظهور انقلاب اسلامى ايران تعريف جديدى از قدرت در عرصه بين‌المللى مطرح شده است و آن اينكه تجربه انقلاب اسلامى نشان داد، قدرت صرفاً به معناى در اختيار داشتن امكانات ابزارى و نيز توان نظامى نيست، بلكه قدرت حقيقى در تلاش و حركت توده مردمِ با ايمان نهفته است كه با امدادهاى آشكار و پنهان الهى، به‌دليل برحق بودن، مورد حمايت قرار مى‌گيرند.

آيت‌الله شهيد سيدمحمد باقر صدر مى‌نويسد: «على‌رغم آنكه خدا قادر بود همه مشكلات موجود در مسير پيروزى رسالت را از بين برده و از راه اعجاز، موقعيت و زمينه مناسبى جهت اجراى رسالت خود پديد آورد، لكن در زمينه اجرايى رسالت آسمانى، نخواست از روش اعجاز استفاده نمايد؛ چه آنكه اصل نيازمندى انسان، در مسير تكاملى خود، به امتحان و درگيرى با مشكلات، مقرر مى‌دارد كه انقلاب تحول بخش الهى از جنبه اجرايى، سير طبيعى داشته باشد. البته اين حقيقت با دخالت مستقيم خدا در لحظات‌

[١] -آيت‌الله سيدعلى شفيعى، مهدى موعود ذخيره الهى، ص ١٢.