به‌دليل توجه مردم به دين، حتى كارشناسان مؤسسات تحقيقاتى در غرب به طراحان بازاريابى مؤسسات بازرگانى توصيه أكيد مى‌نمايند كه در برنامه‌ريزيهاى خود به افزايش جهانى گرايش افراد به مذهب توجه داشته و آن را مدنظر بگيرند.[١] بعلاوه حجم معاملات بازرگانى كالاهاى معنوى تنها در جامعه آمريكا از عدد يكصد ميليون دلار قبل از انقلاب به رقم سه ميليارد دلارى فعلى (در سال ١٩٩٥) ارتقا پيدا كرده است.[٢] به‌وجود آمدن و شكل‌گيرى تخصص و مهارت نرم‌افزارى نوينى در بازرگانى و امور خدمات بين‌الملل تحت عنوان بازاريابى مذهبى يا معنوى در بعضى از مراكز آموزش مذهبى و سازمان كليساها، به شدت رونق پيدا كرده است.[٣]

در زمينه نقش گرايش جديد مردم به دين و تأثير آن بر سياست، دكتر «جان ول» استاد دانشگاه جورج واشنگتن مى‌گويد: «٢٥ سال پيش زمانى كه كارتر رئيس‌جمهور پيشين ايالات متحده اظهار ديندارى كرد، آمريكايى‌ها شگفت‌زده شدند؛ چرا كه در آن هنگام بى‌دينى و لائيسم افتخار و مباهات داشت. به همين خاطر بود كه كندى سعى داشت در مبارزات انتخابى خود، منكر ديندارى خويش گردد».[٤] امّا در سالهاى اخير، بهره‌گيرى از عنصر تبليغات مذهبى در برخى از كشورهاى غربى از سوى كانديداهاى نمايندگى مجلس، نخست‌وزيرى و رياست جمهورى به‌منظور جلب آرا مردم، رشد چشمگيرى داشته است. به‌عنوان مثال؛ در انتخابات‌

[١] -مير احمدرضا حاجتى، عصر امام خمينى، ص ٧٧.

[٢] -سينا واحد، روزنامه كيهان، ستون فرهنگ و انديشه، ٢٣/ ٥/ ٧٥.

[٣] -همانجا.

[٤] -مير احمدرضا حاجتى، عصر امام خمينى، ص ٨١؛ به نقل از: نشريه الاوسط، ١٤ مه، ٢٠٠٠.