مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣١٨ - ٤١ - علم و دين(٣)

لا يتناهى بودن وجود خداوند از لا يتناهى بودن مخلوقات بدست مى‌آيد، مى‌رساند كه دانشمندان طبيعى در نظريات خود درباره خداوند و روح، اسير قوانين مادى هستند و از درك حقيقت موجودات مجرد همانند عوام الناس خالى الذهن مى‌باشند، چون برهان دقيق فلسفى براى اين دانشمندان قابل درك نيست لذا در آنها با فكر مادى بودن، مناقشه مى‌كنند. و بدون موجب از مرز علم به حدود عقل و فلسفه وارد شده، گمراه مى‌گردند.

٤- دئيسم مركب از دو موضوع است. اقرار بوجود خداوند و انكار وحى و نبوت‌ها و شريعت‌هاى آسمانى.

قبلا اشاره كرديم كه حس، وجدان، شهود و عقل بر وجود خداوند شهادت مى‌دهد و قابل انكار نيست و موجبى براى انكار آن در نزد عقلاى بشر وجود ندارد. دئيسم از اين جهت ترديدناپذير است اما ضعف آن در انكار احتياج اجزاى جهان به تدبير آفريدگار و وحى آسمانى است كه قبلا به آن اشاره شد.

٥- ادعاى هيوم بر پيروان شريعت آسمانى، تكرار اتهامى است كه ديگران نيز آنرا گفته‌اند. واقعيت اينست كه اطلاعت از قوانين شرعى اطاعت از كمال مطلق است و اطاعت از نظام عادلانه حيات و همنوا بودن با