مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٥١ - ٣٢ - خلود در عذاب

مثلا شما در حوضى كه آب گرم دارد وارد شويد، مسلما در وهله اول از گرمى آب اذيت مى‌شويد و حتى نمى‌توانيد سرتان را زير آب فرو ببريد، ولى پس از چند دقيقه بدن با شرائط موجود منطبق مى‌شود و اذيت گرمى آب، ديگر محسوس نمى‌شود و گويا اين نظريه بين آيات مشتمل بر خلود كفار و عدالت غير قابل ترديد خداوند تعالى بوجه خوبى جمع نموده است خلاصه اينكه كفار در آتش جهنم مخلدند، ولى عذاب آنان موقت است و پس از مقدار مستحق عذابى به آنان نمى‌رسد و طبيعت جهنمى‌ها با آتش معتاد ميگردد.

ولى بر اين نظريه دو ايراد صورت گرفته است:

اول اينكه مخالف قرآن است زيرا آيات، گذشته از دلالت بر خلود در جهنم، دلالت بر عذاب كفار هم دارد مانند آيه:

خالِدِينَ فِيها لا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ‌[١]

و غير آن كه زياد است‌[٢] بلكه در آيه سى‌ام، از سوره نبأ مى‌فرمايد:

فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذاباً (تأمل شود)

از نظر علمى نيز اين نظريه در آن دنيا بى‌پيه است، زيرا جريانها و قوانينى كه در اين دنيا بر مواد و انرژى‌ها حكومت دارد، تماما ناشى يا بر دو اصل ترموديناميك است:

[١] - سوره بقره، آيه ١٦٢. و سوره آل عمران، آيه ٨٨.

[٢] - مثلا رجوع كنيد به آيه ٨٦ بقره و آيه ٥٦ نساء و آيه ٣٦ فاطر و آيه ٨٥ نحل و آيه ٤٩ غافر و امثال آنها.