مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٧ - ٦ - دموكراسى و حكومت مردم بر مردم

٦- دموكراسى و حكومت مردم بر مردم‌

واقعيت اين است كه ريشه مشكل‌تراشى‌هاى جمعى از فرهنگيان و فرهيختگان در كشورهاى اسلامى- با قطع نظر از حكومت طالبان يا بعضى از دوره‌هاى خلافت عثمانى در تركيه و جنگ‌هاى داخلى چند حزب جهادى در كشور ما و نظاير آنها- و تشكيك آنان در مقبوليت حكومت اسلامى نه در دلايل عقلى و نه در عدم صراحت نصوص دينى است، بلكه در تبليغات غربى‌ها در لزوم جدايى دين از دولت است.

اگر يك حكومت دينى صددرصد بر اساس آراى مردم تشكيل شود باز هم مورد پسند غربيها نخواهد بود. دهها ايراد و بهانه بر آن مى‌گيرند و حكومت انتخابى و دموكراسى وقتى مورد قبول غربيها واقع مى‌شود كه اولا از دين جدا باشد و ثانيا مخالف منافع آنان نباشد.

معناى دموكراسى غير از آزادى‌هاى بى‌بندوبار فردى و غير از عدالت اجتماعى است. معناى دموكراسى حاكميت ملى و تعيين مسئولين بالاى دولتى (رئيس‌جمهور و وكيلان شوراى ملى) توسط آراى مردم است و منظورى كابينه توسط آراى نمايندگان مردم‌[١] ولى غربى‌ها اصرار دارند كه‌

[١] - و همچنين تعيين رئيس حكومت در سيستم پارلمانى.