مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٨٣ - ٥١ - جدايى دين در عرصه سياست، دولت و اجتماع
٥١- جدايى دين در عرصه سياست، دولت و اجتماع
سكولاريسم، يعنى عرفگرايى و پيروى از قوانين مردمى، جدايى دين از سياست و تفوق دولت بر كليسا. و به عبارت جامعتر، طرد دين و تعاليم ان از همه شئون زندگانى انسان در دنيا، از قبيل سياست، دولت، علم، اخلاق، عقلانيت و غيره. بلى سكولاريسم گرايش به همين موضوع و ترويج اين موضوع، سكولاريسم يعنى لادينى، دينگريزى، دنياگرايى، بىدينى و بقول عربها علمانيه، يعنى علمگرايى ضد دينى، اين كلمه به كسر عين و سكون لام تلفظ مىشود كه گفتيم و گاهى علمانيه بفتح حرف عين و لم تلفظ مىشود كه از كلمه عالم گرفته شده و بمعناى دنياگرايى مى باشد.
چرا غربىها از دين رويگردان شدند؟
مىشود در اين مورد زياد صحبت كرد، ولى انچه مختصر و مفيد باشد، علت ان، امور زير است.
١- مسيحيت مشتمل بر امور مخالف عقل بود و كشيشان براى جلب مردم به پذيرش آنه دست به تاويل و توجيه عبارات اناجيل كه تأليف افراد عادى پس از حضرت عيسى (ع) بود، بردند و آن مطالب را مطابق فهم عرف ارائه كردند. و از همينجا نطفه سكولاريسم در بين انديشمندان غربى پيدا شد و به عبارت ديگر كشيشان به اين تصرفات خود گور