مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣١٢ - ٤٠ - علم و دين(٢)

مكانيكى كه دنيا با قوانين طبيعى خود همانند ماشين خودكار، بى‌نياز از آفريدگار است، كاملا حسى صرف است و به اصطلاح يك جهان‌بينى كامل علمى كه هيچ حكم عقلى در آن بكار نرفته و كليت و عموميت قوانين آن، همه محسوس بوده؟!!

ادعايى است كه دانشمندان طبيعى آنرا اثبات نخواهند توانست به شرطى كه حدود و مرزهاى علم و فلسفه (عقل) را شديدا مراعات نمايند. ص بلى همانگونه كه بعضى از دانشمندان مى‌گويند: عالم تجربى نمى‌تواند درباره هستى يا سرنوشت علم يا علل نهايى اشياء سخن گويد و نيز نمى‌تواند درباره ارزش‌ها، معانى، اهداف و اشياى غير مادى صحبت كند.

همچنين اين مطلب كه آيا كل واقعيت، قابل تقليل به علوم تجربى است، مسأله‌ايست كه خود علوم تجربى نمى‌تواند به آن پاسخ بگويد.

كارل پوپر اعتراف مى‌كند: مهم است كه درك كنيم علم، ادعايى درباره سوالات نهايى مربوط به معماى وحى يا وظيفه انسان در اين جهان ندارد.

ما بسيار كم مى‌دانيم و بايد متواضع باشيم و نبايد وانمود كنيم كه چيزى درباره سوالات نهايى از اين نوع مى‌دانيم.

آرتورشالو برنده جايزه نوبل در فيزيك مى‌گويد:

«به نظر من وقتى با عجايب حيات و جهان، روبه‌رو مى‌شويم بايد بپرسيم چرا؟ و نه چگونه؟ تنها پاسخ‌هاى ممكن، جواب‌هاى دينى هستند.»