مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨٠ - ٣٧ - معاد
ديگر قابليت زنده شدن را نخواهد داشت؟ ولى بااينحال ميكروبهائى هستند كه حتى در حرارت دوصد درجه از بين نمىروند از كجا معلوم كه با آجر شدن از بين بروند؟
دقت:
در مجله جوانان سال ششم از شمارههاى برج دلو صفحه ٦ زير عنوان «ما اسرار زنده كردن موجودات چندين ميليون ساله را فاش مىكنيم» از يك دكتر انگليسى به نام «مورلى مارتين» نقل مىكند:
او يك تكه از سنگهاى «آزوئيك» را كه عمر آنها بين ١٠٠ تا ٤٠٠ ميليون سال قبل است در كوره الكتريكى بين ٢ تا ٣ هزار درجه حرارت قرار داده سپس نرا كه مانند كف فلزى شده بود بيرون آورد و باز در محلى ٢٢٠ درجه حرارت قرار داد آنگاه آنرا در آبهاى مخصوص گذاشت و تحت تأثير اشعه ايكس يا ماوراء بنفش گردانيد، مشاهده كرد دانههاى آن از هم جدا شده و ذرات كوچگى به وجود آوردهاند بعد از ادامه عمل متوجه شد كه آنها به صورت خرچنگها و ماهىهاى كوچك درآمدند. و حتى ديد بعضىها به تدريج صورت فيل، كرگدن، ميمون و غيره به خود مىگيرند. دانشمند از اين كشف به طورى بهتزده شد كه جان خويش را باخت ولى ثابت كرد كه سلولها و ياختههاى حيوانات چندين ميليون ساله كه به طور خشكيده وجود سنگ را تشكيل دادهاند زنده بوده و انتظار فرصت مناسب را دارند، عجيب اينكه پس از ديدن ١٢٠٠ درجه حرارت هنوز آنها نمرده بودند. از اينجاست كه بايد گفت: همانطور كه زمين در زمستان براى بهار آبستن است براى زائيدن بشرهاى بيشمار نيز آبستن