مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٥٧ - ٣٢ - خلود در عذاب

٢- به اتفاق تمام دانشمندان حقيقت‌پسند اسلامى، مؤمن معصيت كار مستحق خلود نيست، بلكه به خاطر ايمان خود مستحق خلود در بهشت مى‌باشد، ولى ظاهر يك آيه قرآن مجيد اين است كه اگر كسى مؤمنى را عمدا بكشد در دوزخ مخلد مى‌گردد، حتى اگر قاتل، خود مؤمن و متعبد باشد:

وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِيماً[١]

ممكن است گفته شود كه نظر آيه به قاتل كافر است كه مومن را به خاطر ايمانش مى‌كشد، و يا ممكن است كه مراد از خلود، مكث زيادى در جهنم باشد و پس از آن به خاطر ايمان خود به بهشت رود ولى هردو جواب، مجرد احتمال فاقد دليل است و اين احتمال نيز وجود دارد كه به قرينه آيه مباركه:

إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ[٢]

بگوييم مراد از قاتل در آيه سابق غير مؤمن است، اما بااين‌حال باز در اين آيه نفرموده كه معاصى غير شرك را براى همه مؤمنين مى‌بخشد حتى اگر چنين امرى از آن استفاده مى‌شد، باز هم ممكن بود آيه سابق‌

[١] - سوره نساء، آيه ٩٣.

[٢] - سوره نساء، آيه ٤٨.