مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠٩ - ٢٧ - تشكيل سازمان كنفرانس اسلامى

سوزى مسجد الاقصى، به منظور پاسخگوئى به افكار عمومى مسلمانان، به واكنش محدود در چهارچوب تشكيل كنفرانس اسلامى دست زدند تا ضمن خشنود ساختن مسلمانان، از بروز جنگى ناخواسته با اسرائيل جلوگيرى نمايند.

در اين ميان نمى‌توان انگيزه بسيارى از كشورهاى مسلمان را ناديده گرفت كه به دنبال تحولات سياسى- نظامى خاور ميانه به فكر تشكيل نهادى افتادند كه بتواند مانع از رشد انديشه‌هاى افراطى شود ازاين‌رو تشكيل كنفرانس اسلامى مى‌توانست جلوى اتخاذ هرگونه سياست- اعم از ناصريسم يا ناسيوناليسم افراطى- را كه مخل نظم در دنياى اسلام بود، بگيرد[١].

در بدو تأسيس (سكا) واكنشهاى مختلفى از طرف بعضى از كشورهاى اسلامى، آمريكا و شوروى مشاهده شد.

كشورهاى مصر، سوريه و عراق خواستار مواجهه نظامى با

[١] - طرح مسئله تأسيس سازمان در شرائط ن روز جهان اسلام و عرب بسيار جنجال‌برانگيز بود؛ زيرا جهان عرب به دو بلوك تقسيم شده بود: اردن، كويت، ليبى، مراكش و عربستان به عنوان جناح محافظه‌كار و الجزاير، مصر، عراق سوريه و يمن به عنوان انقلابيون افراطى و اين دو گروه در مقابل هم قرار داشتند به طور كلى در رابطه با كنفرانس اسلامى، موافقين فيصل در صف موافقان سازمان و موافقان ناصر در صف مخالفان كنفرانس قرار داشتند و به دنبال آن روشن شد كه حمايت از همكارى اسلامى در مقابل حمايت از ناسيوناليسم عربى عبد الناصر متجلى شد. رجوع شود به فوزى: يحيى، علل ايجاد سازمان كنفرانس اسلامى( مركز اسناد انقلاب اسلامى تهران) ش ص ٢٤- ٢٧.