مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٩ - ٢٤ - چه كسى حق فتوى دادن را دارد؟
مىآيد.
بر كسى كه به زبان عربى و قرآن و سنت و قواعد پيچيده علم اصول فقه و خود علم فقه و نيز به علم رجال احاطه ندارد و نيز بر خصوصيات ادلّه چهارگانه اصول فقه (كتاب و سنت و اجمع و عقل- به نظر شيعه- و قياس- به نظر جمعى از اهل سنت-) واقف نمىباشد جايز نيست كه ادعاى تخصص كند و فتوا بدهد و فتوا دادن چنين فردى از نظر عقل و دين محرم و ممنوع است.
هركسى كه علاقه دارد به مقام افتاء (فتوا دادن) برسد مىتواند درس بخواند وقتى كه به حد تخصص رسيد (كه مسلما ١٥ يا ٢٠ سال را دربرمىگيرد) ادعاى اجتهاد و استحقاق فتوا را بنمايد ولى مردم از او نمىتوانند پيروى كنند مگر اينكه از مجتهدين ديگر اعلم باشد.
عقلاء، در همه رشتهها نظريات جاهلين و ناقصين را گوش نمىدهند. من نمىدانم دين در روزگار ما چقدر مظلوم واقع شده كه نادانها و اشخاص داراى فهم و معلومات ناقص مصدر فتوى واقع مىشوند و مضحكتر اينكه بدبينها و لائيكها حق فتوى دادن در احكام شرعى را براى خود قائلند.
|
خيالات نادان خلوتنشين |
زهم بركند عاقبت، كفر و دين |
|
|
خواجه پندارد كه طاعت مىكند |
غفلتا بر خويش لعنت مىكند |
|