مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٩ - ١٣ - اعلاميه حقوق بشر اسلامى

استفاده از حقوق مالكيت را كه موجب ضرر بخود او و ديگران و مصالح عمومى نباشد، دارا مى‌باشد. سلب مالكيت جايز نيست مگر براى ضروريات منفعت عمومى كه بايد در اين صورت عوض عادلانه آن فورا پرداخته شود.

ب) مصادره اموال و منع آنان بدون سبب شرعى ممنوع است.

ماده شانزدهم: هر انسان حق استفاده از نتيجه كار حلال عملى يا ادبى يا هنرى يا از ذخيره كار خود و نيز حق حمايت از مصالح ادبى و مالى خود را دارد بشرطى كه توليد او منافى احكام شرعى نباشد.

ماده هفدهم: الف) هر انسان حق دارد در محيط پاك از مفاسد و رذايل اخلاقى زندگى كند و از خودسازى معنوى خود متمكن گردد. بر جامعه و دولت است كه زمينه اين حق را براى افراد مهيا سازند.

ب) هر انسان بر دولت و اجتماع خود حق رعايت صحى و اجتماعى را دارد كه جميع مرافق عمومى را كه مورد احتياج اوست در حدود امكانات ميسور آماده سازند.

ج) دولت سرپرستى حق هر انسان را در معيشت لايق كه كفايت كامل او و نانخوران او را بنمايد، بعهده دارد و اين معيشت خوراك و لباس و خانه و تعليم و تداوى و ساير نيازمنديهاى اساسى او را شامل مى‌شود.

ماده هجدهم: الف) هر انسان حق دارد كه با امنيت جانى و دينى و فاميلى و مالى و امنيت با آبرو زندگانى كند.

ب) هر انسان در شئون خصوصى زندگى خود (مسكن، خانواده،