بيشتر كار كنيم و كمتر بخوابيم و خودمان را براى تحملِ هر گونه سختى و گرسنگى آماده كنيم. وقتى من در نماز جمعه، اين مطالب را بيان كردم، بعضى‌ها به من اعتراض كردند و گفتند: چرا اين حرف‌ها را مى‌زنى و مردم را مأيوس مى‌كنى؟ مردم با خودشان مى‌گويند:

تا ديروز صدام براى ما مشكل‌آفرينى مى‌كرد.

امروز هم اينها آمده‌اند و مى‌گويند كم بخوريد! كم بخوابيد و زياد كار كنيد!

من در جوابِ آنها گفتم: واللّه، اين سخنانِ من در باره دوران پس از جنگْ درسى است كه تاريخِ كشورهاى دنيا به ما مى‌دهد.

به ژاپن و آلمانِ پس از جنگ جهانى دوم نگاه كنيد. آنها سال‌هاى پس از جنگ جهانىِ دوم را با تمام توان به كار و كوشش پرداختند و تا چندين سال مجبور به پرداختِ غرامت جنگ، به فاتحين جنگ جهانى دوم بودند.

با اينكه چندين سال از بيان اين حرف‌هاى من در خطبه‌هاى نماز جمعه مى‌گذرد، اما هنوز هم دير نشده است. ما بايد به خودمان برگرديم و ان‌شاءاللّه به فضل پروردگار و با جديت و سعى و كوشش، از تمام امكانات كشور مانند نفت، معدن‌ها، جنگل‌ها، زمين‌هاى كشاورزى و ... استفاده كنيم تا با كار درست و فراوان، بتوانيم مشكلات كشور را از پيشِ رويمان برداريم.

كشور ايران داراى جمعيتِ فراوان و نيروى جوان و امكانات بالقوه بسيار زيادى است. اگر ما مقدارى به خودمان بياييم، اين امكاناتِ بالقوه همگى به امكانات بالفعل تبديل خواهد شد و ان‌شاءاللّه همه مشكلاتى را كه آمريكا و اروپا براى ما ايجاد كرده‌اند، برطرف خواهيم نمود. خداوند هم به ما قولِ يارى داده است. ان‌شاءاللّه به اميد روزى كه همه مشكلاتمان با انگشت‌هاى تدبيرِ خودمان حل شود و با استقلال و عزت در مقابل بيگانگان زندگى كنيم.

در پايان اين خطبه، دو روايت را برايتان نقل مى‌كنم.

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرموده‌اند:

«اذَا الْتَبَسَتْ عَلَيْكُمُ الْفِتَنُ كَقِطَعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ فَعَلَيْكُمْ بِالْقُرْآنِ»[١]

«هر گاه فتنه‌ها مانند پاره‌هاى شبِ تاريك، شما را در بر گرفتند، به قرآن پناه بريد.»

يعنى هر وقت فتنه‌هاى فرهنگى، سياسى، اجتماعى، اقتصادى، شبهات علمى و فلسفى و مشكلات مختلف از سوى خودتان و ديگران، به شما روى آوردند و در زندگى احساس مشكلاتِ فراوانْ كرديد، به قرآن پناه ببريد.

همچنين امير المؤمنين عليه السلام فرموده‌اند:

«انْ ارَدْتُمْ عَيْشَ السُّعَداءِ وَ مَوْتَ الشُّهَداءِ وَ النَّجاةَ يَوْمَ الْحَسْرَةِ و الظِّلَّ يَوْمَ الْحَرُورِ وَ الْهُدى‌ يَوْمَ الضَّلالَةِ فَادْرُسُوا الْقُرْآنَ فَانَّهُ كَلامُ الرَّحْمانِ وَ حِرْزٌ مِنَ الشَّيْطانِ وَ رُجْحانٌ فِى الْميزانِ»[٢]

اگر زندگىِ بدون اضطراب، وسوسه، نگرانى، ملامت و پشيمانى مى‌خواهيد، اگر مى‌خواهيد مرگتان عاشقانه باشد، اگر مى‌خواهيد در روز قيامتْ نجات يابيد، و اگر مى‌خواهيد در برابر گمراهى‌ها، هدايت شويد، به «قرآن» پناه ببريد. قرآن را بخوانيد و به آن عمل كنيد.

به خود بياييد. سعى و كوشش داشته باشيد.

به خدا اعتماد كنيد. به دشمنان خدا اعتماد نكنيد. به رحمتِ خداوند اميدوار باشيد.

ان‌شاءاللّه خداوند مشكلات فردى و اجتماعىِ‌

[١]- ر. ك: مجلسى، محمدباقر، بحار الانوار، ج ٨٩، ص ١٧( با اختلاف در عبارت).

[٢]- همان، ج ٩٢، ص ١٧، باب ١، روايت ١٨.