از نام خود پاك مى‌كند. كشور ديگرى اعلام مى‌كند كه: حزب كمونيسم ممنوع! كشور ديگرى مى‌گويد: آنها كه پيش از اين در حزب كمونيسم فعاليت مى‌كرده‌اند، قابل تعقيب هستند. كشور ديگرى پيشنهاد مى‌كند كه فلسفه ماركسيسم- لنينيسم از برنامه آموزشى حذف شود. يعنى ديگر در مدارس و دانشگاه‌ها نامى از فلسفه، منطق و تاريخ ماركسيسم برده نشود.

كدام قدرت علمى، فكرى، نظامى يا سياسى، اردوگاه عظيم كمونيسم جهانى را از بين بُرد و آن را تبديل به يك حباب كرد كه آن هم خود به خود از بين رفت؟ آن همه سر و صدا كه كمونيست‌ها تا ديروز داشتند، چه شد؟

جريان آمل را به ياد داريد؟ اتحاد كمونيست‌هاى جنگل، آن بلاى بزرگ را در آمل به وجود آورد. اگر شهامت و شجاعت مردم غيور آمل نبود، معلوم نبود كه چه بلايى بر سر اين منطقه از كشورمان، نازل مى‌شد.

مگر از قضيه آمل چقدر گذشته است؟

اين حادثه در سال ١٣٦٠ اتفاق افتاد. هنوز كمونيست‌ها در همه جاى دنيا مشغول فعاليت بودند كه يك مرتبه با فرو پاشيدن اردوگاه كمونيسم، شوكه شدند؛ خشكشان زد.

امام عزيز و بزرگوار ما، در باره ماركسيسم يك پيش‌بينى خدايى كرد و فرمود:

«براى همه روشن است كه از اين پس كمونيسم را بايد در موزه‌هاى تاريخ سياسى جهان جستجو كرد[١]».

آن وقت، در دنيا اين پيش‌بينى امام را چندان جدى نمى‌گرفتند.

امروز ما شاهديم كه پيش‌بينى حضرت امام رحمه الله در باره ماركسيسم متحقق شده است.

پيش‌بينى حضرت امام درست بود، ولى ما درك نكرديم.

فرو پاشيدن اردوگاه كمونيسم در عصر ما از هر حادثه سياسى و نظامىِ ديگرى مهم‌تر است. من هر چه فكر كردم كه در تاريخ، رويدادى به اين عظمت بيابم، نيافتم.

در اين حادثه بزرگ، بزرگ‌ترين اردوگاه ضد خدا در تاريخ بشر كه نصف دنيا را يدك مى‌كشيد و انسجام و انتظام و امكانات و قدرت نظامى و سياسىِ بسيار فراوانى داشت، نابود شد. امروز ديگر در دنيا كسى به كمونيست بودن افتخار نمى‌كند.

كدام قدرت و چه كسى اردوگاه كمونيسم را نابود كرد؟

«انَّ لِلَّهِ فى‌ ايَّامِ دَهْرِكُمْ نَفَحاتٍ.»

[همانا خدا را در روزهاى دورانِ شما نفحه‌هايى است.]

«وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرينَ»[٢]

[آنان مكر كردند و خدا هم مكر كرد و خدا بهترين مكر كنندگان است.]

اردوگاه كمونيسم با نيروهاى فكرى و تبليغاتىِ فراوان و امكانات بسيار، تلاش بسيار زيادى كردند. خداوند در حدود هفتاد و پنج سال به آنها مهلت داد. در اين مدت، يك نظام سياسى- فكرى و اعتقادى بر اساس ماركسيسم- لنينيسم بر پا كردند.

در اردوگاه كمونيسم، منطق ارسطويى به منطق ديالكتيك تبديل شد. فلسفه قديم يونانى و اسلامى به فلسفه ماترياليسم ديالكتيك بدل شد. تمام سيستم آموزشى خود را بر اساس ماركسيسم- لنينيسم بنا كردند.

به بسيارى از آرزوهايشان دست يافتند و نظام مطلوبشان را ساختند.

در اين هنگام، فرصتى كه خداوند به آنها داده بود، پايان پذيرفت. در عرض سه تا چهار

[١]- آواى توحيد( نامه امام خمينى به گورباچف و شرح نامه)؛ شرح از آيت الله جوادى آملى، مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى، چاپ هفتم، ١٣٧٨.

[٢]-/ سوره آل عمران( ٣)، آيه ٥٤.