همپاى انقلاب - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٢٢ - خطبه اول
«جمهورى اسلامى، نه يك كلمه كم و نه يك كلمه زياد»، هر كس ذرهاى عقل داشت، مىفهميد كه در اين نظامْ فحشا، منكرات، قمار، جاسوسى، سازش با آمريكا، مزدورىِ بيگانگان، وابستگى به شرق و غرب و هر چيزى كه مخالف اسلام باشد، آزاد نيست.
هر چند كه شعارِ آزادى، مقّدم بر جمهورى اسلامى است؛ معناى آن اين نيست كه آزادى در حدّ نفى نظام و مخالفت با اسلامْ مجاز است. چه كسى مىتواند چنين حرفى را بزند؟ اين همه مردم عزيزِ ما كه شهيد مىشوند، چه مىخواهند؟ اسلام را مىخواهند يا آزادىِ بدون حدّ و مرز را؟
ما بدون توجه به تبليغات دشمنان انقلاب، انتخاباتمان را برگزار مىكنيم.
«وَ اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ ...»[١]
[و بر آنچه مىگويند، صبر كن ...]
اگر ما كلمه «زندان» را بر زبان بياوريم، يك مرتبه بوقهاى تبليغاتى شروع به سَمپاشى مىكنند و مىگويند: ديديد كه ايران زندانى دارد؟! ببينيد، خود مسئولان ايران هم گفتند كه به فكر زندانىها باشيد؛ معلوم مىشود كه ايران تعدادى زندانى دارد و اين بر خلاف حقوق بشر است.
آيا ما تروريستها را دستگير نكنيم؟
كسانى كه لبنيات فروش و بقال را به جرم نصب عكس امام در مغازهشان كشتهاند، دستگيرى و محاكمه چنين اشخاصى، بر خلاف حقوق بشر است؟
شما كه ايران را متهم به عدم رعايت حقوق بشر مىكنيد، خودتان در مورد حقوق بشر چه مىكنيد؟ شما بمبهاى شيميايى را به صدام مىدهيد تا بر سر مردم بىدفاع و غير نظامى بريزد؛ آيا اين بر طبق حقوق بشر است؟ اين چگونه حقوق بشرى است؟ حقوق بشرِ شما بر چه مبنا و منطقى استوار است؟
هر وقت يك تروريست را دستگير مىكنيم و از او مىپرسيم كه چرا آدم كشتهاى؟ بوقهاى تبليغاتى بيگانگان، جنجال به راه مىاندازند كه ايران بر خلاف حقوق بشر قيام كرده است.
هر وقت ما مىگوييم عراق با بمبِ شيميايى به نيروهاى ما حمله كرده است، مىگويند:
استفاده صدام از بمب شيميايى بر طبق حقوق بشر است؛ زيرا تعداد نيروهاى شما زياد است، و صدام نمىتواند اين همه نيرو را يكى يكى با تير بكشد؛ بنا بر اين مجبور است كه از بمبهاى شيميايى و وسايل كشتار دستهجمعى استفاده كند!
سران كشورهاى عربى هم كه در بغداد جمع شده بودند، از صدام حمايت كردند.
اين چه منطق و چه حقوق بشرى است؟
«وَ اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَميلًا»[٢]
دشمنان ما هر چه مىخواهند، بگويند؛ ما كار خودمان را انجام مىدهيم. انقلاب ما تثبيت شده، راه خود را يافته و انشاءالله در جهتِ دستيابى به اهداف خود پيش مىرود.
«... وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا انَّ اللَّهَ شَديدُ الْعِقابِ»[٣]
[... از خدا بترسيد و بدانيد كه خدا به سختى عقوبت مىكند.]
متقى باشيد! تقواى عملى، تقواى قولى و تقواى فكرى داشته باشيد و بدانيد كه مجازاتِ خداوند بسيار شديد است.
«... وَ اتَّقُوا اللَّهَ و اعْلَمُوا انَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقينَ»[٤]
[... و از خدا بترسيد و بدانيد كه او با پرهيزكاران است.]
تقوا را پيشه خود سازيد و بدانيد كه
[١]- همان، آيه ١٠.
[٢]- همان.
[٣]- سوره بقره( ٢)، آيه ١٩٦.
[٤]- همان، آيه ١٩٤.