بر اساسِ اين بينش، آمريكا همه امكانات و منافع جهان را از آنِ خود مى‌داند. آمريكا مى‌گويد: نفت دنيا را به من بدهيد؛ بَعد اگر بچه‌هايتان خواستند از گرسنگى بميرند، ما كمى شيرِ خشك به بچه‌هاى شما مى‌دهيم.

آمريكا مى‌گويد: منافع كشورتان را به من بدهيد؛ بَعد اگر برهنه مانديد، ما لباس‌هاى مستعمَلِ خودمان را به شما مى‌دهيم كه بپوشيد.

تفكر استكبارى اين است.

تفكر استكبارى اين است كه اگر ديگران با ماشين، سگِ آمريكايى‌ها را زير گرفتند، بايد كشته شوند. اما اگر آمريكايى‌ها ملت‌هاى ديگر را خاك‌نشين كردند، اشكالى ندارد؛ زيرا اين حقوق مشروعِ آمريكايى‌ها است كه با ديگران چنين برخوردى داشته باشند.

امروز مردمِ همه دنيا اسيرِ مستكبران شده‌اند. من گمان نمى‌كنم كه در هيچ دوره‌اى از تاريخِ بشر، استكبار تا اين اندازه رشد كرده باشد.

اين مطلبى را كه آمريكايى‌ها اخيراً بيان كردند كه آنها حق دارند مخالفينِ خود را در تمام دنيا بربايند و بكشند و از بين ببرند، يك بى‌حيايىِ بسيار شرم‌آور است.

من كارى ندارم كه آيا آمريكايى‌ها از عهده انجامِ اين كار بر مى‌آيند يا نه؟

اما مى‌گويم: اگر شخصى يك ذرّه فطرتِ سالم داشته باشد، از شدتِ شرم و حيا، چنين چيزى را بر زبان نمى‌آورد؛ ولى دولت آمريكا با نعره بلند، اين حرف را اعلام مى‌كند و به آن افتخار مى‌كند.

همين قضيه هواپيماى مسافربرىِ ايرباس ايران را در نظر بگيريد. اين هواپيماى مسافربرىِ ايران در حالى كه تعداد بسيارى مسافرِ زن، مرد، طفل، مريض و غير نظامى در آن سوار بودند، بر فرازِ آب‌هاى ايران در حال پرواز بود.

آمريكايى‌ها اين هواپيماى غير نظامى ايران را هدف قرار دادند و مردم غير نظامى ايران را كشتار كردند. بعد با جسارت و بى‌شرمى، ما را تهديد به تكرارِ اين گونه جنايت‌ها كردند. تفكر و منشِ استكبارى، اين است.

امروز تنها كشورِ ما اسير مستكبران جهان نيست. همه مردم جهان، اسير مستكبران دنيا شده‌اند؛ با اين تفاوت كه ما جرأت داريم در برابر ظلم‌هاى آنان فرياد بكشيم، اما ديگران به خود اجازه چنين كارى را هم نمى‌دهند.

هيچ كشورى در ارتباط با آمريكا، اجازه و حق ندارد كه منافع ملى و حقوق طبيعىِ خود را طلب كند. از قاره آمريكا تا اروپا و از آفريقا تا آسيا، همه جا تحتِ ظلم و ستمِ مستكبران جهان است. با اين وجود، مستكبران دنيا با كمال بى‌شرمى، خود را حامى و طرفدار حقوق بشر معرفى مى‌كنند.

در زير آسمان و روى كره زمين، تنها يك ملت بود كه رو در روى استكبار جهانى ايستاد و آنچنان ايستاد و آنچنان سيلى به استكبار جهانى زد كه برق از چشم‌هايش جهيد.

(تكبير نمازگزاران)

ده سال قبل در همين لانه جاسوسى، استكبار مشغول شيطنت عليه ملت ايران بود.

دانشجويان متعهد، مسئول و خط امامى آمدند و آن بلا را بر سرِ استكبار جهانى آوردند.

اين دانشجويان عزيز، استكبار جهانى را براى اولين بار در دنيا مفتضح كردند و براى اولين‌