يعنى آن بيگانگان و دشمنان، دوست داشتند كه شما ذره‌اى از آنچه ما گفته‌ايم، بگذريد و كمى حرف‌هاى ما را كم و زياد كنيد. براى رسيدن به اين هدف، واسطه‌هاى زيادى فرستادند؛ وعده‌ها دادند و كوشش‌ها كردند.

در قرآن شريف، چندين آيه ديگر هم در باره گرايش يافتن به كفار وجود دارد.

در يكى از آنها، خداوند مى‌فرمايد:

«... وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَانَّهُ مِنْهُمْ ...»[٢]

[... هر كس از شما كه ايشان را به نظرِ دوستى گزيند، در زمره آنها است ...]

خداوند در آيه شريفه ديگرى مى‌فرمايد:

«... وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فى‌ شَىْ‌ءٍ ...»[٣]

[پس هر كه چنين‌ كند- و كافران را به جاى مؤمنان به دوستى برگزيند- او را با خدا رابطه‌اى نيست.]

يعنى اى مؤمنين! هر كدام از شما، ولايت و دخالت اجانب در كشور خود را بپذيرد، هيچ گونه حقى از ولايت خداوند ندارد.

قرآن شريف در آيات فراوانى پيرامون اين موضوع صبحت مى‌كند؛ اما من به دليل كمىِ وقت، تنها همين چهار آيه را برايتان تلاوت كردم.

آيا مى‌دانيد كه انگيزه من از طرح اين اصل از اصول قرآنى، چيست؟ ما مى‌گوييم كه نبايد به بيگانگان اعتماد كنيم و نبايد چشم اميدمان به خارج از مرزها باشد كه آنان بيايند و كشورمان را آباد كنند.

ما نبايد به پول و كمك بيگانگان دل ببنديم و نبايد به آن اميد باشيم كه بيگانگان بيايند و دردهاى ما را درمان و مشكلات ما را حل كنند. اين قسمت، قسمتِ نفى كردنِ اعتقاد و شعار ماست؛ اما ما با نفى كردن اعتماد و رُكون به بيگانگان، چه چيزى را مى‌خواهيم اثبات كنيم؟ به تعبير ديگر، راه حلّ مشكلاتِ ما چيست؟

پاسخ اين است كه ما بايد به خودمان باز گرديم. آن كس كه ما بايد به او اعتماد و رُكون كنيم، خودِ ما هستيم. اين خرد، فكر، قلم، كار و تلاشِ ماست كه مى‌تواند مشكلاتِ ما را حل كند و كمبودهايمان را جبران كند.

اين خود ما هستيم كه مى‌توانيم كشورمان را بسازيم و آينده‌مان را تأمين كنيم.

مشكلات مختلفِ كشور مانند مشكلات اقتصادى، فنى، نظامى و تورم، تنها به دست خودمان قابل حل شدن، هستند. بايد بگوييم: ما خودمان مى‌خواهيم مشكلات كشورمان را برطرف كنيم و آن را بسازيم. (تكبير نمازگزاران)

اگر ما در اين ادعا كه مى‌خواهيم خودكفا و خود اتكا شويم و كشورمان را به سرمنزل مقصود برسانيم صادق هستيم، اين هدف بزرگ، با بيكارى و تنبلى و كار نكردن و بى برنامه بودن، سازگار نيست. كسى كه چنين هدفِ بزرگى دارد، بايد سه يا چهار برابرِ وضعيّت عادى، كار مفيد و مثبت انجام دهد تا بتواند به هدفش دست يابد.

[١]- همان، آيه ٧٣.

[٢]- سوره مائده( ٥)، آيه ٥١.

[٣]- سوره آل عمران( ٣)، آيه ٢٨.