با رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله، جريان فكرىِ اول، پشتيبانِ خود را از دست داد و تضعيف شد و جريان فكرىِ دوم تقويت شد. آنها براى اينكه افكار و انديشه‌هاى خود را حاكم كنند، حكومت را به دست گرفتند و سببِ پيدايش حوادث تلخ بعد از رحلت رسول اكرم صلى الله عليه و آله شدند. قربانىِ اين جنگ و نزاع، على عليه السلام بود و فاطمه.

على عليه السلام به دليل اين كه مردى قوى، شجاع، كارآزموده و مسن‌تر از حضرت زهرا عليها السلام بود، توانست سختى‌ها و مصيبت‌هاى دوره پس از رحلتِ حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله را تحمل كند؛ اما حضرت زهرا عليها السلام كه چنين شرايطى را نداشت، مدتِ كوتاهى پس از رحلت رسول اكرم صلى الله عليه و آله دار دنيا را وداع گفت.

رسول اللّه صلى الله عليه و آله با چندين زن و طبق يك نقل با نُه زن ازدواج فرمودند. خود رسول اللّه صلى الله عليه و آله عقيم نبودند؛ زيرا از خديجه و ماريّه صاحبِ فرزند شدند. از همسران پيامبر صلى الله عليه و آله نيز شايد يكى دو نفر عقيم بوده‌اند؛ اما ساير آنها عقيم نبودند؛ زيرا برخى از آنها بيوه بودند و در ازدواجِ قبلى خود، صاحبِ فرزند شده بودند.

با اين حال از همسران پيامبر صلى الله عليه و آله تنها خديجه و ماريّه از پيامبر صلى الله عليه و آله صاحبِ فرزند شدند. خديجه در ازدواج با پيامبر صلى الله عليه و آله صاحبِ چهار دختر و دو پسر شد.

ماريّه نيز در ازدواج با پيامبر صلى الله عليه و آله، يك پسر به نامِ ابراهيم به دنيا آورد؛ اما ساير همسران پيامبر صلى الله عليه و آله هيچ كدام در ازدواج با آن حضرت، صاحبِ فرزند نشدند.

ما نمى‌دانيم خداوند چرا صلاح دانسته است كه اولًا پيامبر صلى الله عليه و آله تنها از خديجه و ماريّه صاحبِ فرزند شود و ثانياً تعداد دختران پيامبر صلى الله عليه و آله از پسرانِ ايشان بيشتر باشد؛ زيرا ايشان سه پسر داشتند و چهار دختر و ثالثاً پسرانِ ايشان همگى در كوچكى مُردند ولى دخترانِ ايشان بزرگ شدند، ازدواج كردند و صاحبِ فرزند شدند.

همچنين نمى‌دانيم چه مصلحتى وجود داشته كه دخترانِ پيامبر صلى الله عليه و آله كه بزرگ شده بودند، همگى در زمان حياتِ پيامبر صلى الله عليه و آله از دنيا بروند، به طورى كه وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله از دنيا مى‌رفت، تنها يك فرزند داشت و آن هم زهراى مرضيه عليها السلام بود.

نسل پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله هم به طور كامل از حضرت زهرا عليها السلام است.

در ميان زندگينامه‌هاى مختلفى كه براى حضرت زهرا عليها السلام نوشته شده است، دو زندگينامه، بسيار خوب و جالب نوشته شده است. يكى، زندگينامه‌اى كه توسط خانم بنت الشاطى- نويسنده مصرى- نوشته شده است و ديگرى زندگينامه‌اى كه توسط نويسنده تواناى ايرانى، آقاى دكتر سيد جعفر شهيدى نوشته شده است.

ان‌شاءاللّه خداوند به آقاى شهيدى كمك كند. ايشان زندگينامه بسيار خوبى براى حضرت فاطمه عليها السلام تأليف نموده و دوره‌ها و جنبه‌هاى مختلفِ زندگىِ زهراى مرضيه عليها السلام مانند دوره قبل از ازدواج، دوره پس از ازدواج، چگونگى زندگى مشتركِ ايشان با حضرت على عليه السلام، افكار و موقعيت و تربيت زهرا عليها السلام و سپس مصيبت‌هايى كه بر زهرا عليها السلام وارد شد و چگونگى شهادتِ ايشان، همه را بيان كرده است. من پيشنهاد مى‌كنم كه جوانان مسلمان هر كدام يك نسخه از اين كتاب را داشته باشند و آن را به دقت مطالعه كنند.

من دو مطلب از زندگىِ زهراى مرضيه عليها السلام را نوشته‌ام كه در اينجا براى شما