اگر فردى تفكر مذهبى، علم كلام و فلسفه دينى را پذيرفته باشد، براى اين فرد، اثبات وجود امام زمان عليه السلام با تمام خصوصياتى كه شيعه براى ايشان معتقد است، مثل آب خوردنْ سهل و آسان است.

البته اگر كسى داراى يك انديشه مادى باشد و هيچ يك از مبانىِ دينى مانند فلسفه، كلام و عرفان را نپذيرفته باشد، اثبات وجود امام زمان (عج) براى او ممكن نيست.

براى شخصى كه انديشه‌هاى مادى دارد، بايد اعتقادات را قدم به قدم و مرحله به مرحله اثبات كرد تا پس از گذشتِ چندين مرحله، بتواند مسئله امام زمان را درك كند؛ همچنان كه طفلى كه هنوز الفبا را فرا نگرفته است، نمى‌تواند معادلاتِ بسيار پيچيده رياضى را درك كند.

بنا بر اين با وجود شبهه‌هايى كه در مورد امام زمان (عج) مطرح مى‌شود، بر ما لازم است كه امام زمان (عج) را آن گونه كه هست بشناسيم.

در جلسات دينى، خواندن فصلِ «حجت» از كتاب اصول كافى، به منظور آشنايى با ائمه عليهم السلام و مخصوصاً امام زمان (عج)، جزو واجبات شرعى است.

نام يكى از فصل‌هاى كتاب اصول كافى، فصل «الاضطرار الى الحجة» است. در اين فصل، مرحوم كلينى رواياتى نقل كرده است.

مضمون آن روايات، اين است كه وجود حجتِ زنده خداوند، از امور ضرورى است.

به عبارت ديگر، بر اساس روايات، نمى‌توانيم تصور كنيم كه عالَم هستى و زندگى و اسلام بدون حضور حجتِ زنده خداوند وجود داشته باشند.

بر اساس اين روايات، ممكن نيست كه عالَم هستى را در دوره‌اى از زمان، بدون وجود حجتِ زنده خداوند، تصور كنيم و مثلًا بگوييم كه آخرين امام، هزار سال پيش فوت كرده و امام بعدى در آخرِ زمان متولد مى‌شود.

عنوان بحث بعدىِ مرحوم كلينى در آن كتاب، اين است كه: «انَّ الْحُجَّةَ لا يَقُومُ لِلَّهِ عَلى‌ خَلْقِهِ الَّا بِالْامام» يعنى حجتِ خداوند بر بندگانش، تنها به وسيله امام، تمام و كامل مى‌شود.

بنا بر اين اگر در ميان مردم نباشد، حجتِ خداوند بر مردمْ تمام و كامل نشده است. مى‌دانيم كه بر طبق قاعده لطف، بر خداوند لازم است كه حجت را بر بندگان خود تمام كند. خداوند نيز فرموده است كه حجت رابر بندگانم تمام مى‌كنم و اين حجتِ خداوند بر بندگانش، تنها به وسيله وجود امام، تمام و كامل مى‌شود.

پس «انَّ الْارْضَ لا تَخْلُو مِنْ حُجَّةٍ»، يعنى امكان ندارد كه در يك عصرى، انسان در روى كره زمين زندگى كند ولى امام در ميانِ مردم نباشد.

عنوان ديگرى كه مرحوم كلينى از آن بحث كرده است، عنوان «وجوبُ معرفةِ الامام» است؛ يعنى بر مردمْ واجب است كه امامشان را آن گونه كه هست، بشناسند.

ما مى‌دانيم كه نام امام زمان (عج) نام پيامبر صلى الله عليه و آله و كنيه‌اش كنيه پيامبر صلى الله عليه و آله است.

بر اساس رواياتِ مختلف در حوالى سال ٢٥٠ ه. ق. تا سال ٢٩٠ ه. ق. متولد شده است.

نام پدر ايشان، حضرت امام حسن عسكرى و نام مادر ايشان «خاتون» مى‌باشد؛ اما اين اطلاعات براى معرفتِ حضرت ولى عصر (عج) كافى نيست.

عنوان ديگرى كه مرحوم كلينى مطرح كرده است، عنوان «فَرْضُ طاعَةِ الائِمَّة»، يعنى وجوبِ فرمانبرى از امامان است.

مردم بايد اين مطالب را بخوانند و ياد بگيرند.