همپاى انقلاب - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥٠ - خطبه اول
قدرتِ تصميمگيرىِ ايشان بود.
اگر انسان، يك مشاور جبونى داشته باشد و بخواهد در موارد بحرانى با يك مشاور جبون، ترسو و بزدل مشاوره كند؛ اينچنين مشاورهاى جز يك ترمز بسيار بد، نتيجه ديگرى نخواهد داشت.
حضرت على عليه السلام در مورد انتخاب مشاور، مىفرمايد: آنگاه كه مشاور انتخاب مىكنى، آدمهاى جبون را انتخاب نكن، آدمهاى طمّاع را هم انتخاب نكن، آدم بخيل را هم انتخاب نكن.
انگيزه من در انتخاب و طرح اين سخنانِ حضرت على عليه السلام اين بود كه من احساس مىكنم اين انقلاب به فضل پروردگار، داراى دستاوردهاى پر ارزشى است كه ديگران حتى يكى از اين دستاوردها را هم به دست نياوردهاند. به هر جا نگاه مىكنيم، دستاوردهاى انقلابْ چشمِ ما را خيره مىكند.
البته در عين حال كه مشكلاتْ يكى پس از ديگرى حل مىشود، درون جامعه ما هنوز مشكلاتى وجود دارد.
مقدارى از مشكلات ما در زمينه اقتصادى، مقدارى در رويّههاى عملى و دخالت كردن در كارهاى همديگر، اكتفا نكردن به محدوده مسئوليت و شايد در بعضى از جاها حاكم بودن روابط و يك نحوه در هم ريختگى است كه به مردم فشار مىآوَرَد.
اگر ما وضع فعلىمان را با وضع شش ماه پيشْ مقايسه كنيم، خواهيم ديد كه مقدار زيادى از مشكلات را حل كردهايم و اگر امسال را با سال گذشته مقايسه كنيم، باز مىبينيم كه مقدار بسيارى از مشكلات را حل كردهايم؛ امّا آيا بيش از اين نمىتوانيم تلاش بكنيم؟
اين دخالتهاى بى رويّه، در هم ريختگىها و كنار زدنها، هر چند ممكن است در اين مرحله كه ما هستيم، خيلى چشمگير نباشد؛ امّا اگر ادامه پيدا كند، به صورتِ يك مشكل اجتماعى در مىآيد كه شايد حلّش به اين آسانىها ممكن نباشد.
شايد اين اشكالى است كه طبيعتِ هر انقلابى با آن روبرو است. به همين خاطر است كه مىبينيم وقتى مولى امير المؤمنين عليه السلام سخن مىگويد، خطبه مىخواند، نامه مىنويسد و دستور مىدهد؛ بر اين موضوعات تأكيد مىكند. پس معلوم مىشود اين مشكلات، جنبه استثنائى يا اختصاص به انقلاب ما ندارد.
چون نظام ما نظام اسلامى است و ما قرآن و روايات اهلبيت را داريم كه دانش فقه در چهارده قرن گذشته در باره آنها تحقيق نموده و وسعت پيدا كرده است، ما مردمى را داريم كه در همه مراحلْ امتحان خودشان را دادهاند؛ از ما انتظار نمىرود كه گرفتار چنين مسائلى باشيم، هر چند كه هر امّت انقلابى هم، اين گونه مسائل يا بيشتر از اينها را دارد.
از خداوند با اصرار و الحاح مىخواهيم كه ما را در هيچ يك از مراحلْ از هدايت و ارشادِ خود محروم نفرمايد. (آمين حاضران)
خداوندا! در جاهايى كه اگر ما به خودمان وا گذاشته شويم، انحرافى و خطايى هر چند كوچك از ما سر خواهد زد، كه ممكن است همين خطاهاى كوچك در آينده بزرگ شود و به شكلى غير قابل جبران در آيد، ما را يارى بفرما و ما را توفيق ده كه انحرافاتِ خودمان را جبران كنيم. (آمين حاضران)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ اذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فى دينِ اللَّهِ افْواجاً فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ انَّهُ كانَ تَوّاباً[١]
[١]- سوره نصر( ١١٠).