استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥٨٠

ثابت؛ امام جماعتى كه به طور مرتّب نماز جماعت را در يك جا اقامه كند.

امتثال امر خدا: اطاعت و فرمانبردارى از دستور خداوند.

امر به معروف: امر كردن و واداشتن افراد به انجام كارهايى كه از نظر خداوند پسنديده است (واجبات و مستحبات).

امساك: امتناع و خوددارى، مثل امساك در روزه كه عبارت است از خوددارى كردن از خوردن و آشاميدن و ديگر مبطلات روزه از طلوع فجر تا غروب خورشيد.

امعاء داخلى: روده‌ها، اجزايى كه در داخل شكم قرار دارد.

انتصاب: راست و صاف بودن پشت (هنگام ايستادن يا نشستن).

انزال: بيرون ريختن منى.

انصراف: بازگشت.

انطباق: برابر و يكسان شدن، برابر شدن چيزى با چيز ديگر.

انفراد نماز فرادى‌.

انقلاب: عوض شدن صفات و خاصّيت يك چيز، مثل تبديل شدن شراب به سركه.

اولى‌: بهتر و سزاوارتر.

اوليا: جمع ولىّ (ولىّ).

اهل خبره‌ خبره.

اهل ذمّه‌ ذمّى.

اهل كتاب: يهودى و نصرانى و زرتشتى و اقسام آنها.

اهليت: صلاحيت.

ايام تشريق: روزهاى يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ماه ذى الحجّه.

ايام عادت: روزهايى كه زن در عادت ماهانه (حيض) به سر مى‌برد، ايام حيض.

ايام و ليالى معتدله: روزها و شب‌هاى متعادل، روزها و شب هايى كه نه بسيار كوتاه و نه بسيار بلند باشند.

ايمان: اعتقاد به امامان دوازده گانه عليهم السلام، شيعه دوازده امامى بودن.

باطل: آنچه در اصل، مشروع نيست و صلاحيت مترتّب شدن آثار شرعى بر آن را ندارد، مثل نمازى كه بدون رعايت كردن شرايط آن (مانند وضو گرفتن) خوانده شود كه در اين صورت باطل محسوب مى‌شود و در نتيجه تكليف خواندن نماز را از مكلّف ساقط نمى‌كند؛ و مثل عقد ازدواجى كه باطل باشد كه در نتيجه از آن، زوجيت (زن و شوهر شدن) كه اثر شرعى عقد ازدواج است، حاصل نمى‌شود.

باطن بدن: قسمت هايى از بدن كه ديده نمى‌شود، مثل داخل گوش، حلق و داخل شكم.

بَدَل: عوض، چيزى كه جايگزين چيز ديگر شود.

بر ذمّه اوست: بر عهده اوست (بايد حقّى را ادا كند يا كارى را انجام دهد).