انسان در تراز قرآن - راد، على - الصفحة ١٨٨ - پيام ها

مشركان؛ زيرا وى از خداوند بيم داشت؛ افزون بر اين وى به واحد بودن خدا آگاه بود، و جايگاه اخروى موحدان را مى‌دانست و آگاهى داشت كه دوزخ، خلود اهل توحيد را نپذيرفته است.[١]

پيام‌ها

از ماجراى سجده نكردن ابليس بر آدم (ع)، پيام‌هاى زير را مى‌توان دريافت:

نخست: شايسته نيست كه آدم و ذريه وى در برابر اوامر الهى سرپيچى يا كوتاهى كنند، بلكه بايد اطاعت خداوند را مدنظر داشته باشند؛ زيرا خداوند با كرامت دادن آدم: (وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى‌ كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا)[٢] او را خليفه خود در زمين قرار داده و به او دانشى را كه بدان آگاهى نداشته آموخته است:[٣] (وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلائِكَةِ فَقالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْماءِ هؤُلاءِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ‌).[٤]

دوم: هرچند قصد خدا در اين ماجرا ابليس است، ولى هدف، تهديد افرادى همچون ابليس از فرزندان آدم بوده است و مصداق آن در عهد نزول قرآن، يهوديانى بودند كه نسبت به رسول خدا كفر ورزيدند با اينكه‌

[١]. رحمة من الرحمن، ج ١، ص ١١٧.

[٢]. اسرا: ٧٠:« و به راستى ما فرزندان آدم را گرامى داشتيم، و آنان را در خشكى و دريا[ بر مركبها] برنشانديم، و از چيزهاى پاكيزه به ايشان روزى داديم، و آنها را بر بسيارى از آفريده‌هاى خود برترى آشكار داديم».

[٣]. بقره: ٣١:« و[ خدا] همه‌[ معانى‌] نامها را به آدم آموخت؛ سپس آنها را بر فرشتگان عرضه نمود و فرمود:" اگر راست مى‌گوييد، از اسامى اينها به من خبر دهيد"».

[٤]. التفسير المنير فى العقيدة والشريعة والمنهج، ج ١، ص ١٣٣.