انسان در تراز قرآن - راد، على - الصفحة ١٤٠ - ب - توصيف عمل به عناوين مجرمانه
دارند؛ اين نارضايتى با شيوهاى بيانى گوناگونى در قرآن كريم آمده است كه در ادامه با ذكر چند نمونه براى هر يك به آنها مىپردازيم.
الف- نهى از عمل
«فعل نهى»: (إِنَّما يَنْهاكُمُ اللَّهُ ...)؛[١] «فعل حرام»: (حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ)؛[٢] «امر به اجتناب»: (اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ)؛[٣] «نفى با جمله خبريه»: (الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُوماتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَ لا فُسُوقَ وَ لا جِدالَ فِي الْحَجِّ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ)[٤] «استفهام انكارى»: (أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتابَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ)[٥].
ب- توصيف عمل به عناوين مجرمانه
«بهتان و گناه آشكار»: (احْتَمَلُوا بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً)؛[٦] «رجس»: (إِنَّمَا الْخَمْرُ ... رِجْسٌ)؛[٧] «منكر و قول زور»: (... لَيَقُولُونَ مُنْكَراً مِنَ الْقَوْلِ وَ زُوراً)؛[٨] «نجس»: (إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ)؛[٩] «فسق»: (وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَ
[١]. ممتحنه: ٩:« فقط خدا شما را از دوستى با كسانى باز مىدارد».
[٢]. نساء: ٢٣:« نكاح مادرانتان بر شما حرام شده است».
[٣]. حج: ٣٠:« از گفتار باطل اجتناب ورزيد».
[٤]. بقره: ١٩٧:« حج در ماههاى معينى است؛ پس هركس در اين[ ماه] ها، حج را[ برخود] واجب گرداند،[ بداند كه] در اثناى حج، همبسترى و گناه و جدال[ روا] نيست، و هر كار نيكى انجام مىدهيد، خدا آن را مىداند».
[٥]. بقره: ٤٤:« آيا مردم را به نيكى فرمان مىدهيد و خود را فراموش مىكنيد، با اينكه شما كتاب[ خدا] را مىخوانيد؟ آيا[ هيچ] نمىانديشيد؟».
[٦]. احزاب: ٥٨:« قطعاً تهمت و گناهى آشكار را به گردن گرفتهاند».
[٧]. مائده: ٩٠:« همانا شراب ... پليدند».
[٨]. مجادله: ٢:« بىترديد آنها سخنى زشت و باطل مىگويند».
[٩]. توبه: ٢٨:« حقيقت اين است كه مشركان ناپاكند».