انسان در تراز قرآن
(١)
فهرست مطالب
٥ ص
(٢)
سخن آغاز
١١ ص
(٣)
فصل نخست انسان، هيچ هست يافته
١٥ ص
(٤)
اشاره
١٥ ص
(٥)
يقين به آفرينش
١٧ ص
(٦)
اشاره
١٧ ص
(٧)
يحيى(ع)، تمثيل آفرينش
١٧ ص
(٨)
الله، آفريدگار انسان
١٩ ص
(٩)
انسان، هيچ هست يافته
١٩ ص
(١٠)
فراسوى آفرينش انسان
٢١ ص
(١١)
ترديد در آفرينش
٢٥ ص
(١٢)
اشاره
٢٥ ص
(١٣)
انسان، منكر رستاخيز
٢٧ ص
(١٤)
ترديد و تذكر
٢٧ ص
(١٥)
خاستگاه ترديد
٢٨ ص
(١٦)
نسيان
٢٨ ص
(١٧)
فقدان عقلانيت
٢٩ ص
(١٨)
عناد
٣٠ ص
(١٩)
فصل دوم نيكوترين آفريده
٣٣ ص
(٢٠)
اشاره
٣٣ ص
(٢١)
انسان، تبلور آفرينش احسن
٣٤ ص
(٢٢)
خير كثير
٣٥ ص
(٢٣)
تناسب و سازوارى
٣٥ ص
(٢٤)
نفخ روح
٣٦ ص
(٢٥)
تركيب تضاد
٣٧ ص
(٢٦)
عقلانيت، تكليف و رستاخيز
٣٨ ص
(٢٧)
كرامت و فضيلت انسان
٣٨ ص
(٢٨)
فصل سوم آفرينشى هدفمند
٤٣ ص
(٢٩)
اشاره
٤٣ ص
(٣٠)
قرآن و هدف آفرينش
٤٥ ص
(٣١)
1 تبيين هدف
٤٥ ص
(٣٢)
الف - عملكرد برتر
٤٥ ص
(٣٣)
ب پرستش خداوند
٥١ ص
(٣٤)
ج - آگاهى از قدرت و علم خداوند
٥٣ ص
(٣٥)
د - رحمت يا اختلاف
٥٥ ص
(٣٦)
تلفيق و پيوند اهداف آفرينش انسان
٥٧ ص
(٣٧)
2 نفى پوچ گرايى
٥٩ ص
(٣٨)
نفى لعب
٦١ ص
(٣٩)
نفى عبث
٦٢ ص
(٤٠)
نتيجه گيرى
٦٤ ص
(٤١)
فصل چهارم راه و توشه
٦٩ ص
(٤٢)
اشاره
٦٩ ص
(٤٣)
راه
٧١ ص
(٤٤)
شناخت راه
٧١ ص
(٤٥)
راه خدايى
٧٤ ص
(٤٦)
رهيافت ها
٧٧ ص
(٤٧)
توشه
٧٨ ص
(٤٨)
توشه علمى؛ راه و راهنما
٨١ ص
(٤٩)
توشه عملى و تلاش صالح
٨٢ ص
(٥٠)
تعالى و سعى انسان
٨٢ ص
(٥١)
توشه اخلاقى؛ منش خداگونه
٨٦ ص
(٥٢)
فصل پنجم همراه با راهنمايان
٨٩ ص
(٥٣)
اشاره
٨٩ ص
(٥٤)
الف - منذر و هادى
٩٠ ص
(٥٥)
منذر
٩٠ ص
(٥٦)
هادى
٩١ ص
(٥٧)
تفاوت منذر با هادى
٩٣ ص
(٥٨)
تفاوت انذار و هدايت
٩٣ ص
(٥٩)
ب - امام
٩٤ ص
(٦٠)
ويژگى هاى راهنمايان
٩٧ ص
(٦١)
1 هم جنس بشر
٩٧ ص
(٦٢)
2 جعل الهى
٩٨ ص
(٦٣)
3 هدايت به امر
٩٩ ص
(٦٤)
4 وحى خيرات
١٠٠ ص
(٦٥)
5 عبادت مستمر
١٠٢ ص
(٦٦)
6 صبر و يقين
١٠٣ ص
(٦٧)
حشر با امام
١٠٤ ص
(٦٨)
نكات
١٠٤ ص
(٦٩)
فصل ششم ستايش و بندگى
١٠٩ ص
(٧٠)
اشاره
١٠٩ ص
(٧١)
سجده، نماد ستايش خداوند
١١٠ ص
(٧٢)
سجده در قرآن
١١٠ ص
(٧٣)
معناشناسى
١١١ ص
(٧٤)
گونه ها
١١٥ ص
(٧٥)
ستايشگران
١١٦ ص
(٧٦)
آسمان و زمين
١١٧ ص
(٧٧)
سايه ها
١١٩ ص
(٧٨)
گياهان و درختان
١٢١ ص
(٧٩)
فرشتگان
١٢٢ ص
(٨٠)
انسان
١٢٣ ص
(٨١)
نشانگان ستايش
١٢٩ ص
(٨٢)
تمايز مؤمنانه در قيامت
١٢٩ ص
(٨٣)
نشانگان اسلام
١٣٠ ص
(٨٤)
گرد عبادت
١٣٠ ص
(٨٥)
فصل هفتم مرزهاى الهى
١٣٣ ص
(٨٦)
اشاره
١٣٣ ص
(٨٧)
حرام؛ مرزهاى شريعت
١٣٤ ص
(٨٨)
معناشناسى حرام
١٣٤ ص
(٨٩)
سبك شناسى قرآن در بيان مرزهاى شريعت
١٣٩ ص
(٩٠)
الف - نهى از عمل
١٤٠ ص
(٩١)
ب - توصيف عمل به عناوين مجرمانه
١٤٠ ص
(٩٢)
ج - نفى مشروعيت عمل
١٤١ ص
(٩٣)
د - نفى رضايت، محبوبيت الهى و خير بودن
١٤١ ص
(٩٤)
ه - تبيين پيامدهاى ناگوار دنيوى و اخروى رفتار
١٤١ ص
(٩٥)
و - اعراض و نفرت پيامبران الهى
١٤٢ ص
(٩٦)
منشأ و خاستگاه حرمت
١٤٢ ص
(٩٧)
گستر حرام در قرآن
١٥٠ ص
(٩٨)
الف - عقايد
١٥١ ص
(٩٩)
ب - گفتارها
١٥٥ ص
(١٠٠)
ج - رفتارها
١٥٨ ص
(١٠١)
امنيتى و نظامى
١٥٩ ص
(١٠٢)
جنسى
١٦١ ص
(١٠٣)
فرهنگى - اجتماعى
١٦٣ ص
(١٠٤)
اقتصادى
١٦٦ ص
(١٠٥)
اخلاقى
١٦٧ ص
(١٠٦)
د - خوردنى ها و نوشيدنى هاى حرام
١٧٠ ص
(١٠٧)
خبائث
١٧٤ ص
(١٠٨)
فلسفه و حكمت حرام
١٧٥ ص
(١٠٩)
اضطرار و حرام
١٧٧ ص
(١١٠)
فصل هشتم دشمن
١٧٩ ص
(١١١)
اشاره
١٧٩ ص
(١١٢)
1 ابليس، دشمن بيرونى
١٨٣ ص
(١١٣)
دشمنى در مرحله آفرينش
١٨٣ ص
(١١٤)
پيام ها
١٨٨ ص
(١١٥)
دشمنى در بهشت
١٨٩ ص
(١١٦)
پايان فريب ابليس؛ سقوط آدم
١٩٦ ص
(١١٧)
دشمنى در دنيا
١٩٨ ص
(١١٨)
2 نفس، دشمن درونى
٢٠١ ص
(١١٩)
كتاب نامه
٢٠٥ ص
(١٢٠)
فهرست آيات
٢١٣ ص
(١٢١)
فهرست روايات
٢٣٢ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص

انسان در تراز قرآن - راد، على - الصفحة ١٦٦ - اقتصادى

وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ‌)؛[١] «اكراه بر دين»: (لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ...)؛[٢] «التقاط (پذيرش برخى احكام و نفى برخى ديگر)»: (ثُمَّ أَنْتُمْ هؤُلاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ وَ تُخْرِجُونَ فَرِيقاً مِنْكُمْ مِنْ دِيارِهِمْ تَظاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ إِنْ يَأْتُوكُمْ أُسارى‌ تُفادُوهُمْ وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْراجُهُمْ أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَما جَزاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يُرَدُّونَ إِلى‌ أَشَدِّ الْعَذابِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ‌)[٣] و ....

اقتصادى‌

«غصب»: (وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌)؛[٤] «تسلط عدوانى بر اموال مردم»: (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجارَةً عَنْ تَراضٍ مِنْكُمْ ...)؛[٥] «رشوه‌خوارى»: (سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ ...)؛[٦]


[١]. حجرات: ١:« اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! در برابر خدا و پيامبرش‌[ در هيچ كارى‌] پيشى مجوييد و از خدا پروا بداريد كه خدا شنواى داناست».

[٢]. بقره: ٢٥٦:« در دين هيچ اجبارى نيست؛ و راه از بيراهه به‌خوبى آشكار شده است».

[٣]. بقره: ٨٥:«[ ولى‌] باز همين شما هستيد كه يكديگر را مى‌كشيد، و گروهى از خودتان را از ديارشان بيرون مى‌رانيد، و به گناه و تجاوز، بر ضد آنان به يكديگر كمك مى‌كنيد؛ و اگر به اسارت پيش شما آيند، به‌[ دادن‌] فديه، آنان را آزاد مى‌كنيد، با آنكه‌[ نه تنها كشتن، بلكه‌] بيرون كردن آنان بر شما حرام شده است. آيا شما به پاره‌اى از كتاب‌[ تورات‌] ايمان مى‌آوريد، و به پاره‌اى كفر مى‌ورزيد؟ پس جزاى هركس از شما كه چنين كند، جز خوارى در زندگى دنيا چيزى نخواهد بود، و روز رستاخيز ايشان را به سخت‌ترين عذاب‌ها باز برند؛ و خداوند از آنچه مى‌كنيد غافل نيست».

[٤]. بقره: ١٨٨:« و اموالتان را ميان خودتان به ناروا مخوريد، و[ به عنوان رشوه قسمتى از] آن را به قضات مدهيد تا بخشى از اموال مردم را به گناه بخوريد، در حالى كه خودتان‌[ هم خوب‌] مى‌دانيد».

[٥]. نساء: ٢٩:« اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! اموال همديگر را به ناروا مخوريد- مگر آنكه داد و ستدى با تراضى يكديگر، از شما[ انجام گرفته‌] باشد».

[٦]. مائده: ٤٢:« پذيرا و شنواى دروغ هستند[ و] بسيار مال حرام مى‌خورند».