انسان در تراز قرآن - راد، على - الصفحة ٨٨ - توشه اخلاقى؛ منش خداگونه

مخاطبان معرفى نموده و در نگاهى دل‌انگيز، تجلى بيرونى اخلاق آن حضرت را تجسمى از «تبلور عينى قرآن» خوانده است.[١]

افزون بر آنچه گذشت، پيامبر اسلام نيز راز بعثت خود را «تتميم مكارم اخلاق» خوانده و سند بعثت آن حضرت همين قرآن است؛ ازاين‌رو نمى‌توان از مسائل و نكات اخلاقى قرآن غافل شده و تشريعات آن را در اين بُعد حساس و انسان‌ساز ناديده گرفت؛ چرا كه قرآن كتاب حيات، درس زندگى و بيان راه و روش خوشبختى است.

بدين ترتيب «اخلاق قرآنى» بخشى از اعجاز محتوايى و تشريعى قرآن به‌شمار مى‌رود؛ اين كتاب آسمانى براى حسنات اخلاقى، كه تنها راه تزكيه نفس از آلودگى‌هاست، اهميت زيادى قائل شده و پيشوايان معصوم، نزديك‌ترين مسلمان را در قيامت به خود، خوش‌اخلاق‌ترين آنان معرفى كرده‌اند؛ چنان كه رسول خدا در بيانى نافذ مى‌فرمايد:

«أقْرَبُكُمْ غَداً مِنّي فِي الْمَوْقَفِ أصْدَقُكُمْ لِلْحَدِيْثِ وَ أداكُمْ لِلْأمانَةِ وَ أوْفاكُم بِالْعَهْدِ وَ أحْسَنُكُمْ خُلْقَاً وَأقْرَبُكُمْ مِنَ النّاسِ:

نزديك‌ترين شما به من در روز قيامت، راستگوترين شما و ادا كننده امانت و وفادارترين شما به پيمان و خوش اخلاق‌ترين شما و نزديك‌ترين شما به مردم است».[٢]

[١]. اشاره به روايت« كان خلقه القرآن» دارد؛ رك: مسند ابن حنبل، ج ٦، ص ٩١، ص ١٦٣؛ فتح الباري، ج ٦، ص ٤١٩؛ الأدب المفرد، ص ٧٤؛ الجامع الصغير، ج ٢، ص ٣٥٤.

[٢]. بحار الانوار، ج ٧، ص ٣٠٢، باب ١٥، حديث ٦٥.