مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً)؛[١] «اذيت والدين»: (... فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا كَرِيماً)؛[٢] «استهزاى اذان»: (وَ إِذا نادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ اتَّخَذُوها هُزُواً وَ لَعِباً ...)؛[٣] «اسراف»: وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ‌؛[٤] «اصرار بر گناه»: (فِي سَمُومٍ وَ حَمِيمٍ* وَ ظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ* لا بارِدٍ وَ لا كَرِيمٍ‌ وَ كانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ‌)؛[٥] «تبذير»: (وَ لا تُبَذِّرْ تَبْذِيراً إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كانُوا إِخْوانَ الشَّياطِينِ ...)؛[٦] «تبرّج»: (... لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الْأُولى‌ ...)؛[٧] «تجسّس»: (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ لا تَجَسَّسُوا ...)؛[٨] «تحريف»: (... فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ‌)؛[٩] (همچنين ر. ك: بقره، ٢١١؛ آل‌عمران، ٧٧ و ٧٨؛ مائده، ٤١؛ اعراف، ١٦١ و ١٦٢؛ يونس، ١٥).

د- خوردنى‌ها و نوشيدنى‌هاى حرام‌

چهار خوردنى حرام در دو سوره مكى (انعام: ٦، ١٤٥ و نحل: ١١٥) و

[١]. احزاب: ٥٨:« و كسانى كه مردان و زنان مومن را بى‌آنكه مرتكب‌[ عمل زشتى‌] شده باشند آزار مى‌رسانند، بى‌ترديد تهمت و گناهى آشكار به گردن گرفته‌اند».

[٢]. اسرا: ٢٣:« به آنها[ حتى‌] اف مگو و به آنان پرخاش مكن و با آنها سخنى شايسته بگوى».

[٣]. مائده: ٥٧ و ٥٨:« و هنگامى كه‌[ به وسيله اذان، مردم را] به نماز مى‌خوانيد، آن را به مسخره و بازى مى‌گيرند؛ زيرا آنان مردمى‌اند كه نمى‌انديشند».

[٤]. اعراف: ٣١:« زياده‌روى مكنيد كه او اسرافكاران را دوست نمى‌دارد».

[٥]. واقعه: ٤١- ٤٤ و ٤٦:« در[ ميان‌] باد گرم و آب داغ، و سايه‌اى از دود تار؛ نه خنك و نه خوش ...؛ و بر گناه بزرگ پافشارى مى‌كردند».

[٦]. اسرا: ٢٦ و ٢٧:« و ولخرجى و اسراف مكن؛ چرا كه اسرافكاران برادران شيطان‌ها هستند».

[٧]. احزاب: ٣٣:« و مانند روزگار جاهليتِ قديم، زينت‌هاى خود را آشكار مكنيد».

[٨]. حجرات: ١٢:« اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! ... و جاسوسى نكنيد».

[٩]. بقره: ٥٩:« اما كسانى كه ستم كرده بودند،[ آن سخن را] به سخن ديگرى- غير از آنچه به ايشان گفته شده بود- تبديل كردند».