انسان در تراز قرآن - راد، على - الصفحة ٧٩ - توشه
مقصد اصلى نايل آمد؛ بدين ترتيب در چشمانداز قرآنى نيز، انسان براى حركت موفق در مسير زندگى دنيوى و اخروى خود به توشه نيازمند است.
مراد از رهتوشه، مجموعه نيازمندىها و لوازم حركت انسان در مسير حيات دينى است كه همواره بايد آنها را با خود داشته باشد تا در مواقع ضرورى از آن بهره گيرد؛ چگونگى تأمين اين توشه بايد مطابق با اصولى باشد كه از آن به «اصول توشه انسان» ياد مىكنيم؛ اين اصول، چارچوب حركت معنوى انسان مومن را تعيين مىكنند؛ چنانكه هر گونه اقدام دينى انسان، بايد مطابق با اين اصول و در محدودهاى كه تعيين مىشود انجام پذيرد.
با توجه به آيات قرآن، توشه ضرورى انسان در مسير زندگى را مىتوان به سه گونه علمى، عملى و اخلاقى تقسيم نمود كه سه ضلع مثلث تعالى و تكامل انسانى را تشكيل مىدهند؛ «تناسب» و «همراهى»، دو ويژگى اين سه ضلع تعالى است كه بايستى با شرايط حياتى انسان در ادوار مختلف متناسب بوده و هر سه نيز در مسير تلاش انسانى حضور داشته و هميار يكديگر باشند؛ چنان كه فقدان يكى از اين سه، حركت تعالى انسانى را متوقف يا با كندى، دشوارىها و چالشهايى روبهرو خواهد ساخت؛ زيرا هر يك از اين توشهها، ناظر به نيازمندىهاى مسير حيات انسانى است. در مثالهاى زير مىتوان جايگاه و نقش توشه را به خوبى مشاهده نمود:
١. در يك مسافرت برونشهرى، دانستن راه اصلى و فرعى، داشتن توان جسمى و اخلاقى مناسب براى حركت، از جمله حداقلهاى سفر بهشمار مىروند تا با تدارك آن، سفر با سلامت و فرجام نيك انجام