انسان در تراز قرآن - راد، على - الصفحة ١٧٩ - اشاره

فصل هشتم: دشمن‌

(يا آدَمُ إِنَّ هذا عَدُوٌّ لَكَ وَ لِزَوْجِكَ‌)[١]

(إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ)[٢]

اشاره‌

مسير حيات انسانى، هماره با خواسته‌هاى انسان سازگار نيست؛ در فراز و فرودها، تلخى‌ها و شيرينى‌ها، زشتى‌ها و زيبايى‌هاى اين مسير است كه انسان جوهره وجودى خويش را به ظهور رسانده و با انتخاب خود، نوع حيات ابدى خويش را رقم مى‌زند؛ و اين‌چنين، سنت الهى «آزمون آدم» عملى شده و مؤمنان و ظالمان از يكديگر متمايز مى‌شوند؛ قرآن به اين سنت الهى اين گونه اشاره مى‌كند: (وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ يَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَداءَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ‌):[٣] «و ما اين‌

[١]. طه: ١١٧:« اى آدم، در حقيقت، اين‌[ ابليس‌] براى تو و همسرت دشمنى‌[ خطرناك‌] است».

[٢]. يوسف: ٥٣:« نفس قطعاً به بدى امر مى‌كند».

[٣]. آل‌عمران: ١٤٠.