انسان در تراز قرآن - راد، على - الصفحة ٧٧ - رهيافت ها

الْغاوِينَ‌)[١] سنت و طريقه مستقيم خود را دائمى، و غير قابل تغيير معرفى فرموده، و در حقيقت مى‌خواهد بفرمايد: (فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِيلًا، وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلًا)[٢].[٣]

از نگاه مفسران ديگر نيز، مقصود از راه خدايى، همان دين و شريعت حق و كاملى است‌[٤] كه خداوند در هر دوره تاريخى براى راهنمايى انسان‌ها به واسطه پيامبرى داراى كتاب از راه وحى بيان كرده است. علامه فضل‌الله از اين راه به «طريق انبيا» و «مسير اوامر و نواهى الهى» ياد كرده است؛[٥] اين راه، تنها مسيرى است كه انسان را به مقصد نهايى و سعادت راستين خود مى‌رساند و پاسخى پسنديده و الهى براى نيازهاى انسانى ارائه مى‌كند؛ اين راه است كه حيرت و ضلالت را از فراروى انسان زدوده، به او اطمينان قلب، آرامش روح، ثبات قدم و توازن عقل مى‌بخشد.[٦]

رهيافت‌ها

با بررسى مجموع آيه‌هايى كه با موضوع راه خدايى در پيوند هستند و نيز ديدگاه مفسران مى‌توان رهيافت‌هاى زير را ارائه نمود:

[١]. حجر: ٤١ و ٤٢: فرمود:« اين راهى است راست‌[ كه‌] به سوى من‌[ منتهى مى‌شود] در حقيقت، تو را بر بندگان من تسلطى نيست، مگر كسانى از گمراهان كه تو را پيروى كنند».

[٢]. فاطر: ٤٣:« و هرگز براى سنت خدا تبديلى نمى‌يابى و هرگز براى سنت خدا دگرگونى نخواهى يافت».

[٣]. الميزان فى تفسير القرآن، ج ١، ص ٣٢- ٣٣.

[٤]. التبيان فى تفسير القرآن، ج ١، ص ٤١؛ تفسير القرآن الكريم، ج ١، ص ٩٩؛ تفسير من وحى القرآن، ج ١، ص ٨٥؛ الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل، ج ١، ص ٥٣.

[٥]. تفسير من وحى القرآن، ج ١، ص ٨٢- ٨٣.

[٦]. همان، ج ١، ص ٧٩.