شرح دعاى سحر« ترجمه فارسى»
(١)
خطبه كتاب
٥ ص
(٢)
اللّهم همان يا الله است
٥ ص
(٣)
انّي (مَن)
٨ ص
(٤)
اسئلك
٩ ص
(٥)
(از تو درخواست ميكنم)
٩ ص
(٦)
توضيحي درباره صفات بهاء و جمال
٢٠ ص
(٧)
نقل و كشف
٢١ ص
(٨)
لمعه (بارقهاي از نور)
٢٨ ص
(٩)
نور
٤٠ ص
(١٠)
پاسخ يك اشكال
٤٦ ص
(١١)
يادآوري
٤٩ ص
(١٢)
توضيح
٥٤ ص
(١٣)
تمثيل
٥٦ ص
(١٤)
بشارت
٥٨ ص
(١٥)
سخني از نور
٦٠ ص
(١٦)
سخني براي اتمام مقال و روشنگري حال
٦٢ ص
(١٧)
نور
٧٤ ص
(١٨)
راهنمايي
٧٥ ص
(١٩)
باب حدوث اسماء
٧٨ ص
(٢٠)
دنباله كلام و دستاورد
٨٨ ص
(٢١)
نقل و تتميم مطلب
٨٩ ص
(٢٢)
بازگشت
٩١ ص
(٢٣)
راهى به حقيقت
٩٩ ص
(٢٤)
نور مشرقي
١٠١ ص
(٢٥)
دستاوردى از دانش نور
١٠٣ ص
(٢٦)
تتميم و تنوير
١٠٥ ص
(٢٧)
هشدار به بينشطلبان و بيدار باش به خوابآلودگان
١١١ ص
(٢٨)
تابشى از عرش
١١٢ ص
(٢٩)
هشدار به زبان اهل ذوق
١٢٠ ص
(٣٠)
دنباله سخن
١٣٠ ص
(٣١)
شرح اصطلاحات
١٥٣ ص
(٣٢)
ائمه سبعه (هفتگانه)
١٥٣ ص
(٣٣)
اتصالات
١٥٣ ص
(٣٤)
احديت جمع
١٥٣ ص
(٣٥)
اسفار اربعه
١٥٤ ص
(٣٦)
اسم اعظم
١٥٥ ص
(٣٧)
اشارات (جمع اشاره)
١٥٦ ص
(٣٨)
اضافة اشراقى
١٥٦ ص
(٣٩)
اعيان ثابته
١٥٦ ص
(٤٠)
تجلى
١٥٦ ص
(٤١)
تعين
١٥٧ ص
(٤٢)
تكثر عَرضى و تكثر طولى
١٥٨ ص
(٤٣)
تمكن
١٥٨ ص
(٤٤)
جبروت
١٥٨ ص
(٤٥)
جذبات (جمع جذبه)
١٥٩ ص
(٤٦)
جذوات (جمع جذوه)
١٥٩ ص
(٤٧)
حال
١٥٩ ص
(٤٨)
حضرت
١٦٠ ص
(٤٩)
حضرات خمس
١٦٠ ص
(٥٠)
خطورات
١٦١ ص
(٥١)
صحو اول و ثانى
١٦١ ص
(٥٢)
ظلّ منبسط
١٦٢ ص
(٥٣)
ظهور
١٦٣ ص
(٥٤)
عالَم
١٦٣ ص
(٥٥)
عالم خيال و مثال مطلق
١٦٣ ص
(٥٦)
عالم دهر
١٦٤ ص
(٥٧)
عقل تفصيلى
١٦٤ ص
(٥٨)
عما
١٦٤ ص
(٥٩)
غيب
١٦٥ ص
(٦٠)
غيب الغيب
١٦٥ ص
(٦١)
غيب الغيوب
١٦٥ ص
(٦٢)
غيب مطلق
١٦٥ ص
(٦٣)
غيب مقيّد
١٦٥ ص
(٦٤)
غيب هويّت
١٦٦ ص
(٦٥)
فيض اقدس و مقدس
١٦٦ ص
(٦٦)
كرامت
١٦٧ ص
(٦٧)
كنز مخفى
١٦٧ ص
(٦٨)
لطف
١٦٧ ص
(٦٩)
مشاهده
١٦٧ ص
(٧٠)
مقام
١٦٨ ص
(٧١)
مقام «كثرت در وحدت» و «وحدت در كثرت»
١٦٩ ص
(٧٢)
نفوس اسپهبديه
١٧٠ ص
(٧٣)
واحديت
١٧٠ ص
(٧٤)
واردات
١٧٠ ص
(٧٥)
وقت
١٧٠ ص
(٧٦)
يوم بروز و ظهور
١٧١ ص
(٧٧)
فهارس
١٧٣ ص
(٧٨)
فهرست مطالب كتاب
١٧٣ ص
(٧٩)
فهرست آيات
١٧٣ ص
(٨٠)
فهرست روايات
١٧٣ ص
(٨١)
فهرست منابع شرح اصطلاحات
١٧٣ ص
(٨٢)
فهرست منابع پاورقيها
١٧٣ ص
(٨٣)
فهرست مطالب كتاب
١٧٥ ص
(٨٤)
فهرست آيات
١٧٩ ص
(٨٥)
فهرست روايات
١٨١ ص
(٨٦)
فهرست منابع شرح اصطلاحات
١٨٣ ص
(٨٧)
فهرست منابع پاورقىها
١٨٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص

شرح دعاى سحر« ترجمه فارسى» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٨٧ - باب حدوث اسماء

مى؟ گويد: «در ذكر بعض آيات و دعاهاي نافعه مختصره كه انتخاب كردم از كتب معتبره: اول، سيد اجل سيد علي خان شيرازي‌ [١]، رضوان الله عليه، در كتاب كلم طيب نقل فرموده كه اسم اعظم خداي تعالي آن است كه افتتاح او «الله» و اختتام او به «هو» است و حروفش نقطه ندارد «ولا يتغير قرائته اعرب ام لم يعرب (و چه اعراب گذارى شود و چه نشود قرائتش تغيير نمى‌كند)». و اين در قرآن مجيد در پنج آيه مباركه از پنج سوره است. بقره و آل عمران و نساء و طه و تغابن.

شيخ مغربى در كتاب خود گفته: هر كه اين پنج آيه مباركه را ورد خود قرار دهد و هر روز يازده مرتبه بخواند، هر آينه آسان شود براي او هر مهمي از كلي و جزئي به زودي، ان شاء الله تعالي. و آن پنج آيه اين‌هاست: ١. «اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ» [٢] تا آخر آية الكرسي؛ ٢. «اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ. نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ وَ أَنْزَلَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ مِنْ قَبْلُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ أَنْزَلَ الْفُرْقانَ» [٣]؛ ٣. «اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ لا رَيْبَ فِيهِ وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدِيثاً» [٤]؛ ٤. «اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‌» [٥]؛ ٥. «اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ‌ [٦]» [٧].


[١]. صدرالدين علي بن احمد (١٠٥٢- ١١٢٠) معروف به سيد علي خان و ابن معصوم. عالم و اديب و شاعر شيعي. از آثار اوست: رياض السالكين في شرح صحيفة سيد الساجدين، انوار الربيع في انواع البديع، سلافة العصر في محاسن اعيان العصر، الكلم الطيب و الغيث الصيب، و الحدائق الندية في شرح الصمدية.

[٢]. بقره/ ٢٥٥.

[٣]. آل عمران/ ٢- ٤.

[٤]. نساء/ ٨٧.

[٥]. طه/ ٨.

[٦]. تغابن/ ١٣.

[٧]. كليات مفاتيح الجنان؛ ص ١٩٩، باب اول، فصل ٧.