شرح دعاى سحر« ترجمه فارسى» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣٥ - دنباله سخن

اللّهم انّي اسئلك من سلطانك بأدومه و كلّ سلطانك دائم. اللّهم انّي اسئلك بسلطانك كلّه ...

پروردگارا، از تو درخواست مي‌كنم به پايدارترين مقام سلطنتت و تمام سلطنت تو هميشگي است. بارالها، از تو به همه سلطنتت درخواست مي‌كنم.

سلطنت مطلق خداوند متعال در حضرت غيب بر اسماء و صفات الهي و صورت‌هاي اسماء (اعيان ثابته) به واسطه فيض اقدس است و سلطنتش در حضرت شهادت بر ماهيّات كلّي و هويت‌هاي جزئي به واسطه فيض مقدس. سلطنت تامّ پروردگار در زمان بازگشت تمامي موجودات به سوي او بروز خواهد كرد كه توسط انسان كامل و ولي مطلق در قيامت كبري انجام مي‌شود: «لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ. لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ [١]؛ امروز فرمانروايي از آن كيست؟ از آن خداوند يگانه قهّار». ممكنات از جهت انتسابشان به خود هيچ‌گونه سلطنتي ندارند: «إِنْ هِيَ إِلَّا أَسْماءٌ سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ. ما أَنْزَلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ‌ [٢]؛ اين‌ها جز نام‌هايي نيست كه شما و پدرانتان اسم‌گذاري كرده‌ايد، خداوند براي آن دليلي فرو نفرستاده است»، ولي به اعتبار انتسابشان به حق از مراتب سلطنت حق شمرده مي‌شوند.

و از اين‌جا دليل ابدي بودن سلطنت پروردگار در اين كلام دعاكننده: «كل سلطانك دائم» دانسته مي‌شود. پس، پادشاهي خداوند ابدي است و كسي كه تحت حكمراني اوست از بين رفتني و نابود است؛ چنان‌كه فيض قديم ازلي است، ولي فيض گيرنده حادث است. والله العالم.

[١]. غافر/ ١٦.

[٢]. نجم/ ٢٣.