حکمت نظري و عملي - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١١٢ - حكمت عملى
لايصدق ايمان عبد حتى يكون بما فى يدالله سبحانه اوثق منه بما فى يده [١] .
فرمود آنچه كه در نزد خداست طمأنينه و آرامش تو به آن بيش از آن باشد كه دردست توست . اگر چيزى به دستت آمد مسرورت نكند زيرا سرور وحب حكيم به چيزى ديگر است چيزى از دستت رفت غمگينت نكند زيرا حزن حكيم به چيزى ديگرى است نه به امر زود گذر . زيرا خدا فرمود :
الا ان اولياء الله لاخوف عليهم و لاهم يحزنون [٢] .
نه نسبت به آينده هر اسنا كند و نه نسبت به گذشته محزون . آنگاه فرمود : افراد غافل كه خوابيده اند مأمورين الهى بيدارند . ( و من نام لم ينم عنه ) [٣] كسى كه در تهذيب جان يا در تربيت اولاد يا در تأسيس يك جامعه فاضله در هر بعدى از ابعاد حكمت عملى و اخلاق خوابيده باشد مأمورين الهى در خواب نيستند . ( من نام لم ينم عنه ) كسى كه خوابيده است مأمورين الهى كه رقيب اويند و نظام جهان كه بر او حكومت مى كند . او در خواب نيست . انسان عادى خوابيده است با تازيانه مرگ بيدار ميشود . ( الناس نيام اذا ماتوا انتبهوا ) ولى انسان خوابيده است , آيا شيطان هم خوابيده است ؟ آيا رهزن هم خوابيده است ؟ آيا دشمنان دين و دشمنان خدا هم خوابيده اند ؟ آيا علل و عوامل گمراه كننده هم در خواب است : ( من نام لم ينم عنه ) از او غفلت نمى شود گرچه او غافل باشد ولى مردان الهى در تمام رويدادها چون آزادند به احدى تكيه نمى كنند در تمام پديده ها چون راد مردند به احدى اعتماد ندارند .
[١]نهج البلاغه فيض الاسلام , حكمت ٣٠٢ , صفحه ١٢٣٤ .
[٢]قرآن كريم , سوره يونس , آيه ٦٢ .
[٣]نهج البلاغه فيض الاسلام , نامه ٦٢ , صفحه ١٠٥٠ .