حکمت نظري و عملي - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١١١ - حكمت عملى
يرون اهل الدنيا يعظمون موت اجسادهم و هم اشد اعظاما لموت قلوب احيائهم [١] .
فرمود آنها كه آزاده اند آنهايند كه رها كرده اند نه منزوى اند نه راهبانند و دير نشين . آن كه دلش به دنيا بسته نيست آن كه در روز جهاد سبك بار در تلاش و حركت است آن كه فريب دنيا را نخورد آن كه بنام زاهد حقيقى است , مى بيند مردم اگر حيات ظاهرى را از دست بدهند و جسمشان بميرد نگرانند ولى اين رادمردان , مرگ دل و قلب زنده هاى آنها را خيلى مهمتر ميدانند . اين زاهدان مى بينند يك عده اى دل مرده اند عده اى جانشان مرده است و جسمشان زنده است . ( يرون اهل الدنيا يعظمون موت اجسادهم ) اين مردان آزاده مى بينند كه اهل دنيا مرگ ظاهرى را مهم مى شمرند ولى مرگ باطنى را نه اما خود اين آزاده مردان كه زهاد و افراد عاقل و حكيم مى باشند مرگ قلب زنده هاى اهل دنيا را مهمتر از مرگ جسمشان مى دانند ( و هم اشد اعظاما لموت قلوب احيائهم ) اينها عده اى را كه به حسب ظاهر زنده اند ولى جانشان مرده است اين مرگ قلب را مهمتر از مرگ جسم ميدانند اين بينش يك انسان حكيم و با تقوا و عاقل است فرمود آنچه كه لازمه نصيحت و موعظه در حكمت عملى بود من براى شما گفتم آنچه را كه انبياء پيشين براى شما مطرح كردند من مطرح كردم آنچه را كه ائمه گذشته براى شما طرح كردند من براى شما طرح كردم . ( انى بينت لكم ) آنچه را كه انبيا براى اممشان گفتند و آنچه را كه پيشوايان دين برايتان گفتند من براى شما بيان كردم . و عمده اين است كه انسان خود را نفروشد فرمود : براى اينكه ببينى اهل راهى يانه , بيازماى زهدت در اين است : آنچه كه در پيش خداست به او مطمئن تر از آن باش كه پيش توست .
[١]نهج البلاغه فيض الاسلام , خطبه ٢٢١ , صفحه ٧٢٦ .