حکمت نظري و عملي
(١)
مقدمه
٣ ص
(٢)
مهمترين رسالت پيامبر ( ص ) ترساندن امت از خداوند سبحان است
٨ ص
(٣)
مهمترين رسالت علماى الهى انذار مردم از خداوند سبحان است
١٠ ص
(٤)
درس اول
١٣ ص
(٥)
تقسيم علم
١٣ ص
(٦)
حكمت نظرى و عملى از نظر نهج البلاغه
١٤ ص
(٧)
حكمت نظرى امام على ( ع )
١٥ ص
(٨)
حكمت عملى امام على ( ع )
٢٠ ص
(٩)
شخصيت علمى و عملى على ( ع ) از زبان شاگردان مكتبش
٢٢ ص
(١٠)
سخن ابن ابى الحديد درباره كلام امام على ( ع )
٢٥ ص
(١١)
درس دوم
٢٨ ص
(١٢)
ابن سينا و امام على ( ع )
٢٩ ص
(١٣)
حكمت نظرى , توحيد حق تعالى
٢٩ ص
(١٤)
نقش استدلال در شناخت خدا
٣٣ ص
(١٥)
بطلان اصول ديالكتيك از نظر نهج البلاغه
٣٩ ص
(١٦)
منزه بودن حركت , عليت و كار خدا از ذات باريتعالى
٤٠ ص
(١٧)
درس سوم
٤٤ ص
(١٨)
معرفى امام على ( ع ) از زبان خودش
٤٦ ص
(١٩)
نظام آفرينش بر اساس عليت
٤٨ ص
(٢٠)
درس چهارم
٥٩ ص
(٢١)
حكمت عملى
٦٢ ص
(٢٢)
درس پنجم
٧٣ ص
(٢٣)
معرفت خدا و صفات ذاتى حق تعالى
٧٤ ص
(٢٤)
درس ششم
٨٧ ص
(٢٥)
درس هفتم
١٠٢ ص
(٢٦)
حكمت عملى
١٠٣ ص
(٢٧)
درس هشتم
١١٧ ص
(٢٨)
درس نهم
١٣٤ ص
(٢٩)
درس دهم
١٤٩ ص

حکمت نظري و عملي - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٥٤

را بى پرده نشان ميدهد . يك فرازى دارد و يك نشيب . هر دو را روشن ارائه ميدهد يك اوجى دارد و يك حضيض . هر دو را بى كتمان نشان ميدهد . پس او فريب نداد فريب آن است كه باطلش را بصورت حق در بياورد و اوج نشان بدهد ولى حضيض را نشان ندهد آن تلخى و ناگوارى را نشان ندهد آن رويدادهاى اندوهگين را نشان ندهد . آن تأثر و غم را نشان ندهد اين مى شود فريب . ولى اگر دنيا دو چهره داشت هر دو را نشان داد فريبكار نيست اگر انسان دو بعد داشت و هر دو را ارائه داد نيرنگ باز نيست . فرمود دنيا فريب نداد تو فريب خوردى . اين ابزار كار است اين ابزار را به دست دشمن دادى خودت را نابينا كردى دشمن از تو نابينا سوء استفاده كرد و تو را فريب داد توهم فريب پذير شدى فرمود : و حقا اقول حق را ميگويم كه : ما الدنيا غرتك ولكن بها اغتررت [١] دنيا تو را فريب نداد تو فريب خوردى . چرا فريب نداد ؟ زيرا او همانطورى كه شيرينى هايش را نشان داد تلخى ها را هم ارائه داد .

ولقد كاشفتك العظات [٢] دنيا موعظه و پند و اندرزها را مكشوف كرد او اگر باغ و بوستان و قصرها را نشان داد , گورستان و مرگ و بيمارستان را هم نشان داد او اگر جوانى و فربه اى و تنومندى و خوشحالى را نشان داد , فرتوتى , سالمندى , بيمارى و نگرانى را هم ارائه داد او هر دو چهره خود را نشان داد ( و اذنتك على سوآء ) [٣] هم آن نشانه هاى نشاط را ارائه داد هم علامتهاى اندوه را ارائه داد .

ولهى بما تعدك من نزول البلاء بجسمك و النقص فى قوتك اصدق و اوفى من ان تكذبك او تغرك [٤] .

او و عيد داد و به وعيدش هم عمل كرد . او زنگ خطر زد كه سن همين كه از چهل گذشت ديگر لذائذ تمام شد هر چه بود گذشت اگر هم


[١] و ٢ و ٣ و ٤ نهج البلاغه فيض الاسلام , خطبه ٢١٤ , صفحه ٧٠٩ .