اللهوف في قتلي الطفوف (فارسي ) - السيد بن طاووس - الصفحة ٨٩
خانه هاى خود بمانيد ، آنهايى كه مقدر شده است كه كشته شوند ، به سوى قبرهاى خود خواهند رفت .
" [١] ماندن در مدينه نتيجه ندارد .
اگر من در خانه خود بمانم ، اين مردم شقى به چه وسيله امتحان شوند وچه كسى در قبر من بخوابد ؟ در صورتى كه خداوند روزى كه زمين را مى گسترد ، آن را براى من برگزيده وپناه شيعيان ودوستان ما گردانيده است .
اعمال ايشان را در آنجا قبول مى كند ودعاى آنان را در آنجا اجابت مى فرمايد .
شيعيان ما در آن زمين مسكن مى كنند وبراى آنها در دنيا و آخرت امان خواهد بود .
ولى شما روز شنبه كه روز عاشوراست ، نزد من بياييد .
" در روايت ديگرى نقل شده كه حضرت به آنها فرمود :" در روز جمعه كه من در پايان آن روز كشته مى شوم وديگر كسى از اهل بيت و خويشان وبرادران من باقى نماند وسر مرا براى يزيد مى برند ، نزد من حاضر شويد .
" مؤمنين جن گفتند : " به خدا قسم اگر اطاعت امر تو واجب نبود ، با تو مخالفت مى كرديم وتمام دشمنان تو را پيش از آن كه به تو آسيبى برسانند ، مى كشتيم .
" حسين ( ع ) فرمود : " به خدا قسم قدرت ما براى كشتن آنها بيش از شما است ، ولى نظر ما اين است كه بر همه اتمام حجت شود ، تا آنهايى كه هلاك مى شوند از روى " بينه " به هلاكت رسند وكسانى كه به سعادت مى رسند نيز از روى بينه بدان نائل شوند .
" توقيف هديه بحير بن ريسان سپس ، ابا عبد الله به راه ادامه داد تا منزل " تنعيم " رسيد .
در آنجا قافله اى را ملاقات كرد كه هديه بحير بن ريسان ، والى يمن را براى يزيد بن معاويه مى بردند .
چون حاكم واقعى امور مسلمانها حسين ( ع ) بود ، هديه را بازگرفت وبه شترداران فرمود : " هر كه مايل است با ما به عراق آيد ، كرايه او را مى پردازيم وبا او نيكويى مى كنيم
[١] آل عمران ، آيه ١٥٤ .