فعاليتهاى تخريبى او بر ضد بنى اميه ، در دوران معاويه ، در همان حدود فكرى وتبليغاتى بود ، ولى از روزى كه معاويه از دنيا رفت وحكومت ، بر خلاف تمام اصول اسلامى ، سياسى واجتماعى ، به دست يزيد افتاد ومبارزه امام حسين ( ع ) آغاز گرديد ، او در كوفه ، آشكارا به صف حاميان امام حسين ( ع ) پيوست وتبليغات مستمر وفعاليت شديدى بر ضد امويان آغاز نمود ، تا آن كه نعمان بن بشير ، والى كوفه ، عزل گرديد وبه جاى او عبيدالله بن زياد ، با حفظ سمت فرماندارى بصره ، والى كوفه نيز گرديد وكشتار فجيعى را در كوفه راه انداخت .

هانى بن عروه ومسلم بن عقيل را به شهادت رساند ومختار را كه يكى از فعالان بود ، تازيانه زد وروانه زندان نمود .

مختار در زندان بود كه حادثه جانسوز عاشورا رخ داد وفرزند رسول خدا ( ص ) در روز روشن ، به دست عمال يزيد به شهادت رسيد .

ولى پس از مدتى با تلاش يك معلم قرآن فداكار وبا وساطت عبد الله بن عمر بن الخطاب كه شوهر خواهر مختار بود ، از زندان كوفه آزاد گرديد وفورا خاك عراق را به مقصد حجاز ترك نمود .

در مكه نخست به حركت ابن زبير پيوست ودر جرگه يكى از مخالفين سرسخت يزيد در آمد .

يزيد لشكرى دوازده هزار نفرى ، به فرماندهى مسلم بن عقبه به مدينه اعزام داشت .

اين لشكر جرار ، سه روز تمام در مدينه به كشتار وقتل عام مردم وغارت وغصب اموال وهتك نواميس مسلمانان پرداختند .

پس از تصرف مدينه ، رو به مكه سراغ نهاده ، به سراغ عبد الله بن زبير شتافتند .

در بين راه مكه ومدينه ، مسلم بن عقبه مرد وفرماندهى لشكر به حصين بن نمير واگذار گرديد .

او در مكه با طرفداران ابن زبير به نبرد پرداخت ، به حدى كه چند ماه تمام شهر مكه را به محاصره در آورد وبيت خدا را با منجنيق به سنگ بست .

در خلال اين محاصره بود كه يزيد به هلاكت رسيد ومعاوية بن يزيد مورد بيعت قرار گرفت .

سپاه حصين بن نمير ، ناچار مكه را ترك نمود وامور حجاز به دست عبد الله بن زبير افتاد ومردم با او بيعت كردند .

مختار كه تا آن روز همراه ابن زبير بود ، با توجه به آرزوهاى سياسى كه در سر