در اطراف او سى شمع در رنگهاى طلايى در دستان خادمان رومى ودر طرف راست او ، دو شمع از عنبر ودر طرف چپ نيز به همين ترتيب ، در كمال جلال وشكوه شاهانه حركت مى نمود .

٢ - هلاكت فلاكت بار ابن زياد ( لع ) ابن زياد با تشكيلات عريض وطويل سلطنتى در حال حركت ونمايش قدرت بود كه ناگه به معبر وگذرگاه رسيد .

ابراهيم توانست با صورت پوشيده ، قائمه شمشير خود را بكشد .

او در معبر ايستاده بود ، برخى از خادمان ابن زياد به او اشاره كردند كه از سر راه كنار رود تا امير عبور نمايد .

ابراهيم به آنان گفت : " مرا با امير حاجت ونيازى هست .

" هنگامى كه ابن زياد به نزديكى ابراهيم رسيد ، ابراهيم فرياد بر آورد : " من پناهنده خدا وامير هستم .

" ابن زياد سرش را بيرون آورد تا مشاهده كند كيست كه به او پناهنده شده است .

پس ابراهيم با سرعت دست خود را در از نمود واو را به سوى خود كشيد وبه روى زمين خواباند .

او از روى مركب به رو به زمين افكنده شد .

ابراهيم فرياد بر آورد : " يا لثارات الحسين ( ع ) " فورا افراد ونيروهاى او كه كمين گزيده بودند ، از طرف راست وچپ و قلب لشكر خود را به ابراهيم رساندند .

اطرافيان ابن زياد را با شمشيرهاى خود كشته يا از صحنه دور ساختند .

قلعه بان وفرزندان دلير وياران رشيد ابراهيم نيز شمشيرهاى خود را كشيدند وبه قتال وكارزار پرداختند .

آنان فرياد " يا لثارات الحسين ( ع ) " سرمى دادند .

شمشيرها تا دم پگاه در فعاليت وتلاش بود .

هنگامى كه صبح شد ، تعداد كثيرى از هواداران وسپاهيان ابن زياد به هلاكت رسيده بودند .

ابراهيم ، دستهاى ابن زياد را محكم بسته بود واو را به فرد مورد وثوق واطمينان تحويل داده ، ودويست تن از سواركاران شجاع را موكل او ساخته بود .

نيروهاى مسلح با طناب او را مى كشيدند ومرتب لعن ونفرين مى كردند .

پشت سرهم به صورت او سيلى مى زدند وفرياد : " يا لثارات الحسين ( ع ) " سر مى دادند .