ابن زياد فرماندار كوفه شد عبد الله بن مسلم باهلى وعمارة بن وليد وعمر بن سعد نامه اى به يزيد نوشتند و ورود مسلم را گوشزد نمودند ودرخواست كردند كه نعمان بشير [١] را از كوفه معزول نمايد وديگرى را والى كوفه سازد .

يزيد به عبيدالله بن زياد كه در آن هنگام والى بصره بود ، نامه اى نوشت وولايت كوفه را علاوه بر بصره به او واگذار كرد وجريان كار مسلم وحسين ( ع ) را در آن نامه درج نمود ودستور اكيد داد كه مسلم را دستگير كند وبه قتل برساند .

ابن زياد پس از خواندن نامه ، آماده رفتن به كوفه شد .

از سوى ديگر ، حسين ( ع ) به جمعى از بزرگان بصره از قبيل يزيد بن مسعود نهشلى ومنذر بن جارود عبدى نامه اى نوشته بود ودر آن نامه ، ايشان را به يارى ولزوم اطاعت از اوامر خود دعوت كرده وآن را توسط غلام خودسليمان - كه كنيه او أبو رزين بود - به سوى آنها فرستاده بود .

يزيد بن مسعود ، قبيله هاى بنى تميم وبنى حنظله وبنى سعد را جمع كرد وآنان را مخاطب ساخته ، گفت : " اى بنى تميم ! مقام من وحسب من در ميان شما چگونه است ؟ " گفتند : " به خدا قسم بسيار مقام نيكو وارجمندى دارى وقوام طايفه به وجود تو وبزرگترين افتخار مخصوص توست .

از همه افراد شريفتر وبر همه مقدم هستى .

" گفت : " من شما را اينجا خوانده ام كه با شما مشورت كنم واز شما كمك بگيرم .

[١] نعمان بن بشير : نخستين مولودى بود كه بعد از هجرت رسول اكرم ( ص ) به مدينه ، در ميان انصار به دنيا آمد ، همان گونه كه عبد الله بن زبير نخستين مولود از مهاجرين بود .

پدرش بشير بن سعد ، نخستين فرد انصارى بود كه در ماجراى سقيفه با ابى بكر بيعت كرد .