پس از حمد وثناى الهى ، اى اهل كوفه ! اى اهل مكر وخدعه ! خداوند ما را به شما مبتلا ساخت وشما را به وسيله ما امتحان وآزمايش نمود وما را به اين امتحان ستود .

فهم وعلم خود را به امانت ، به ما سپرد .

پس ماييم گنجينه علم وفهم وحكمت اووحجت خدا بر بندگانش در روى زمين براى همه سرزمينها .

خداوند ما را به كرامت خود بزرگ داشت وبه سبب محمد ( ص ) ، بر بسيارى از مردم خود برترى داد .

شما ما را تكذيب وتكفير نموديد وريختن خون ما را مباح ، وجنگيدن با ما را حلال ، وغارت اموال ما را جايز دانستيد ، گويا ما از اسيران تركستان وكابل بوديم ! چنان كه ديروز جد ما را كشتيد وهنوز خون ما در اثر كينه هاى ديرين شما ، از شمشيرهايتان مى چكد واز بهتانى كه بر خدا بستيد وخدعه ومكرى كه نموديد ، چشمهاى شما روشن ودلهاى شما خوشحال وفرحناك است ، ولى خداوند بهترين مكر كنندگان وانتقام گيرندگان مى باشد .

اكنون شما از ريختن خون وچپاول وغارت اموال ما خشنود نباشيد ، زيرا اين مصائب ، پيش از اين در كتاب خدا نوشته شده [ وخدا بر آن آگاه بود ] واين برخداوند سهل وآسان است .

" تا بر آنچه از دستتان رفته است تأسف نخوريد وبه آن سودى كه برايتان حاصل مى شود ، خوشحال نباشيد ، زيرا خداوند ، حيله گران وگردنكشان را دوست نمى دارد ! " اى اهل كوفه ! هلاكت بر شما باد ! واينك منتظر باشيد كه به زودى لعنت وعذاب خدا ، پى در پى از آسمان بر شما وارد خواهد شد وشما را به كيفر كردارهاى خود ، معذب خواهد نمود وبعضى از شما را به دست بعضى ديگر مبتلا خواهد كرد واز شما