پس از انجام اين بيعت بود كه مروان بن حكم ، تعداد سيصد هزار سواركار از اهل شام وعراق را فراهم آورد وتحت فرماندهى ابن زياد قرار داد وبه خراسان واصفهان وديگر مناطق وبلدان نيز نوشت كه خليفه و جانشين يزيد ، تعداد سيصد هزار نفر جنگجو را آماده ساخته است واز شام به سوى عراق گسيل مى دارد تا با مخالفين خلافت او به جنگ وستيز برخيزند .

سپاه ابن زياد حركت كرد وقاصدى به سوى عراق شتافت .

هنگامى كه مسير دو روزى را طى نمودند ، در يك آبادى فرود آمدند .

ابن زياد ، پيش از ورود به آن منطقه ، يكى از خدمتگزاران خود را از پيش اعزام نموده بود تا علوفه ووسايل آسايش لشكر را فراهم سازد .

هنگامى كه در اين آبادى نزول كردند ، پرچمى را به يكى از حاميان و هواداران خود داد وتعداد يكصد هزار نفر را تحت فرماندهى او به عنوان " پيشگامان " لشكر شام ، از پيش اعزام نمود ، وبه او گفت : " به ما خبر رسيده است كه تعداد ٤٥٠٠ نفر از توابين در مسير راه قرار گرفته اند ، ناچار با تو ملاقات خواهند نمود ودرگيرى پيش خواهد آمد .

اگر با آنان ملاقات نمودى ، احدى از آنان را باقى مگذار ومن همراه بقيهنيروها به دنبال تو حركت خواهم نمود .

" سپس فرمانده منتخب ابن زياد ، همراه ديگر نيروهاى تحت فرمان حركت كرد .

از آن طرف ، سليمان بن صرد همراه ياران وفادار خود در انتظار ورود ابن زياد لحظه شمارى مى كردند .

هر فرد از بنى اميه را مى ديدند كه نوعى ارتباط وانتساب با يزيد وابن زياد داشته ، يا نوعى همكارى وهمراهى در حادثه كربلا داشته است ، او را به قتل مى رساندند .

آنان در چنين حال وهوايى بودند كه پرچمهاى پيشآهنگان سپاه ابن زياد ، ظاهر گرديدند وفرمانده پيش آهنگ او ، همراه صد هزار نيروى سواره پديدار گرديد .

هنگامى كه سليمان ويارانش ، آنان را مشاهده نمودند ، تكبير وتهليل سردادند .

آنگاه سليمان خطاب به ياران خود گفت : " برادران عزيز ! اينك لشكريان ابن زياد ظاهر گرديد .

همراه آنان پرچمهايى