ديدم پيغمبر خاتم ( ص ) در بيابانى نشسته وآستينهاى خود را بالا زده است وحربه اى در دست او است وفرشته اى برابر او ايستاده است ودر دست او نيز حر به اى است از آتش .

نه نفررفقاى مرا كشت وبه هر كدام كه ضربتى مى زد سراپاى او را آتش فرا مى گرفت و مى سوزانيد .

من نزديك رسول خدا ( ص ) رفتم ومقابل او زانو بر زمين زدم وگفتم : " ألسلام عليك يا رسول الله ! " ولى آن حضرت جواب نداد ومدت زيادى مكث كرد .

پس از آن سر خود را بلند نمود وفرمود : " اى دشمن خدا ! هتك حرمت مرا نمودى وعترت مرا كشتى وحق مرا رعايت ننمودى وكردى آنچه را كه كردى ؟ " گفتم : " يا رسول الله ! به خدا قسم من در كشتن فرزندانت نه شمشير زدم ونه نيزه به كار بردم ونه تيرى انداختم .

" فرمود : " راست گفتى ، ولى سياهى لشكر كشندگان حسين ( ع ) را زياد كردى ، نزديك من بيا .

" من نزديك آن حضرت رفتم .

ديدم طشتى پر از خون نزد او است .

به من فرمود : " اين خون فرزندم حسين است .

" سپس از آن خون به چشم من كشيد .

چون بيدار شدم تا كنون چيزى را نمى بينم .

" محشر وفاطمه زهرا ( س ) از حضرت صادق ( ع ) روايت شده است كه رسول خدا ( ص ) فرمود : " چون روز قيامت فرا مى رسد ، براى فاطمه ( س ) گنبدى از نور برپا مى شود وحسين ( ع ) در حالى كه سر بريده خود را در دست دارد به صحراى محشر مى آيد .

چون فاطمه ( س ) ، حسين ( ع ) را مى بيند ، فريادى مى زند كه تمام فرشتگان مقرب وپيغمبران مرسل از گريه او به گريه در مى آيند .

پس از آن خداوند متعال ، حسين ( ع ) را به بهترين صورتى براى