" وقتى آن دو نفر خلوت نمودند ، داستان فتنه گرى عامر ووجود جاسوسان در سپاه مختار را با نام ومشخصات آنان بازگو نمود ونامه اى را كه عامر بن ابى ربيعه به افتخار آن جاسوسان نوشته بود ، به مختار نشان داد ، وگفت : " حقيقت امر اين است : من در مورد دنيا وفناى آن ودرباره آخرت وبقاى آن ، فكر وانديشه نموده ام وهم اكنون به درگاه خدا رو آورده ام .

" مختار از او تشكر نمود ودر مورد احساسات پاك او تحسين گفت .

فورا به سوى اصحاب وياران خود برگشت وداستان مرد أزدى را با ابراهيم در ميان گذاشت و جاسوسهاى عامر را معرفى نمود .

در اين هنگام ، مختار آن چهارده نفر را با نام دعوت نمود .

آنان به اتفاق هم در فكر وتوطئه قتل مختار بودند .

وقتى به حضور رسيدند ، مختار عمامه را از سر خود برداشت وشمشير را از غلاف كشيد وهر ١٤ نفر را يكى پس از ديگرى گردن زد .

سپس ابراهيم نزد يكى از آنان كه هنوز سالم باقى مانده بود رفت واظهار نمود :" امير از كشتن شما نادم وپشيمان گشته است .

لطفا حقيقت امر را بيان نما ، چگونه قصد جان مختار را نموده بوديد ؟ "