امام محمد باقر از پدر عاليقدرش امام سجاد ( عليهما السلام ) روايت نموده است : " هر مؤمنى كه چشمان او در عزا وشهادت حسين ( ع ) اشك آلود شود وقطرات اشك به صورتش جارى گردد ، خداوند متعال غرفه ها وجايگاههاى خاصى را در بهشت به او اختصاص مى دهد كه ساليان درازى در آنها سكونت مى ورزد ، وهر مؤمنى كه در باره مصايب وآزارهايى كه از سوى دشمن در دنيا به ما رسيده است ، چشمهايش اشك آلود شود وقطرات اشك صورتش سرازير شود ، خداوند او را در منزل صدقش جاى مى دهد ، وهر مؤمنى كه در راه اهل بيت ( ع ) ايذا وآزارى را متحمل شود ، خداوند متعال در آخرت اذيت وآزار را از او منصرف كرده ودر روز قيامت او را از عذاب آتش آسوده مى سازد .

"واز امام صادق ( ع ) روايت شده است : " كسى كه مصيبت ما پيش او ذكر شود و اشك چشمش جريان پيدا كند ، هر چند به اندازه بال پشه باشد ، خداوند گناهان او را مى بخشد ، هر چند مثل كف دريا باشد .

" [١] وباز رواياتى از آل رسول ( ص ) در اين مورد صادر شده است كه فرموده اند : " كسى كه بگريد يا صد نفر را بگرياند ، ما بهشت را برايش تضمين مى كنيم وكسى كه خود بگريد ، يا پنجاه نفر را بگرياند ، اهل بهشت است .

وگاهى تا ٣٠ نفر ، ٢٠ نفر ، ١٠ نفر و ١ نفر نيز ذكر نموده اند كه جزاى او بهشت است .

ونيز كسى كه تباكى وتظاهر به گريه نمايد ، اهل بهشت است .

" گفتارى از مؤلف على بن موسى بن جعفر بن محمد بن طاووس حسينى ، مؤلف اين كتاب گويد : " بزرگترين انگيزه گردآورى اين كتاب آن بود كه هنگامى كه كتاب " مصباح الزائر وجناح المسافر " را تأليف كردم ، مشاهده نمودم كه كتاب حاوى اغلب زيارتنامه ها وبرگزيده

[١] اين قبيل روايات ، در حق شيعيان مخلصى كه در مسير اهل بيت ( ع ) حركت مى كنند وحقوق مردم ومشغوليت ذمه وغيره هم ندارند ، مصداق پيدا مى كند ، وگرنه روايات ديگرى هم داريم كه حقوق مردم ، جز با اداى آن از افراد ساقط نمى گردد .